Bankenstrijd wordt een brievenoorlog

Bankiers schrijven nog steeds brieven. De partijen in de overnamestrijd om ABN Amro werden door beursautoriteit AFM gedwongen tot openheid.

Bankiers hebben zo hun tradities. Hun klanten mailen, bellen en sms’en, maar bankbazen pennen brieven. Strictly Private and Confidential zet ABN Amro-bestuursvoorzitter Rijkman Groenink boven een brief op zijn eigen briefpapier aan de topmannen van het consortium van drie banken die ABN Amro willen kopen en onder elkaar verdelen. De topmannen van Royal Bank of Scotland, het Spaanse Santander en het Belgisch-Nederlandse Fortis schrijven terug met als aanhef: Private & Confidential .

Heren onder elkaar. Maar nu staat alles op internet. Vanochtend maakte beursautoriteit AFM een eind aan de zwijgzaamheid van het consortium. Om alle beleggers gelijke informatie te geven publiceerde het consortium briefwisselingen en andere informatie. ABN Amro kwam met vergelijkbare gegevens, maar ook met wat geanonimiseerd e-mailverkeer. Sent from my Blackberry Wireless Handheld.

Het verschil in benadering zou niet groter kunnen zijn. ABN Amro eist in haar brieven harde informatie. Die is nodig om het voorstel van het ‘driebankschap’ af te wegen tegen het overeengekomen bod van de Britse bank Barclays.

Maar de banken van het tegenbod komen nauwelijks met feiten. Zij excelleren in sussende taal. Over de fijne samenwerking met de ABN Amro-managers die zij tot nu toe mochten spreken. Over hun geslaagde eerdere integratie bij grote overnames. Over het banenverlies bij ABN Amro dat „niet wezenlijk groter” zal zijn dan bij de overname door Barclays. En dat een substantieel deel van het banenverlies bij de drie banken zelf zal optreden. Maar bovenal is het hun dierbare wens om „dit alles een coöperatief proces te laten zijn, in weerwil van de omstandigheden”.

Maar de omstandigheden zijn dat ABN Amro zich gebonden heeft aan Barclays. Dat contract kan alleen ontbonden worden bij een duidelijk hoger tegenbod, maar het bod van de drie banken is formeel niet meer dan een voorstel. De partijen spelen zo een kat-en-muis-spel met elkaar. ABN Amro vraagt om concrete informatie over de financiering van het bod, over fiscale hobbels, over de gevolgen voor werknemers. Alleen dan kan ze een oordeel vellen of het tegenbod beter is. Maar het consortium redeneert: geef ons nu het voordeel, laat dit een gezamenlijk project worden en wij verschaffen de nodige informatie.

De hamvraag: heeft het consortium het geld voor het bod van 38,40 per aandeel ABN Amro, waarvan minimaal 26 euro contant? Dat blijft vaag. De Amerikaanse zakenbank Merrill Lynch zal de benodigde aandelenemissies van Fortis en Santander op zich nemen, zegt het consortium, en het hele bod wordt zonder voorwaarden over de financiering gedaan. Maar tussen de openbaar gemaakte documenten zit geen brief van Merrill Lynch over het geld.

Het consortium moet op basis van de fusieregels zondagavond 27 mei met een verklaring komen over het voornemen tot een bod op ABN Amro. De bank zelf rekent op een lange strijd. ABN Amro zei vanochtend met een nieuwe aandeelhoudersvergadering te wachten op de uitspraak van de Hoge Raad over de vraag of de verkoop van de Amerikaanse dochter LaSalle aan de Bank of America wel of niet aan de aandeelhouders voorgelegd moet worden. ABN Amro zei eerst zelf: nee. De rechter zei: ja. De uitspraak van de Hoge Raad kan nog maanden op zich laten wachten.

Vooruitlopend op die vergadering dook opeens een nieuwe grote aandeelhouder op. De Zwitserse bank UBS heeft aandelen die goed zijn voor ruim 5 procent van de stemmen. Toeval? UBS is ook financieel adviseur van de bank. De stemmenmacht van UBS neutraliseert de stemmen van ING die op de vorige aandeelhoudersvergadering bij een cruciaal agendapunt tegen het bankbestuur stemde.

De verwachte lengte van de strijd kost Groenink voorlopig ook zijn commissariaat bij Shell. Hij trok zich vanochtend terug. Gegeven de crisissfeer rond ABN Amro en het ongenoegen over zijn optreden bij grote Angelsaksische beleggers, waaronder hedgefonds TCI, moet Groenink uiterst voorzichtig zijn. Het commissariaat kost zo’n 30 dagen per jaar, is de vuistregel van Shell. Groenink kan niet de indruk wekken dat hij zijn functie bij ABN Amro verzaakt. Advocaten loeren op elke misslag.