Verzoening op de Stalinallee

De Internationale Kurzfilmtage, een festival voor de korte film in Oberhausen, kennen al negen jaar een prijs voor de beste videoclip. Maar dit jaar overwoog de festivalleiding voor het eerst om geen videoclipprijs toe te kennen, zo schreef Dana Linssen woensdag in deze krant. Geen van de videoclips was goed genoeg, vond men.

Het gebrek aan kwaliteit van de huidige clips heeft volgens clipgeleerden te maken met de opkomst van internet en YouTube en de neergang van traditionele clipzenders als MTV en TMF. Het steeds kleinere aanbod van clips op tv wordt niet gecompenseerd door de steeds grotere overvloed op internet. Een van de redenen is dat het karakter van de clips op internet anders is dan die op tv. Op internet worden clips op een veel kleiner formaat vertoond dan op tv, zodat het geen zin heeft om uiterst verzorgde clips te maken. Details gaan toch verloren in de minifilmpjes op internet.

Bovendien zijn de meeste clips op YouTube het aanzien niet waard. Iedereen kan zijn clip op YouTube zetten en dat is heel mooi en democratisch. Maar in tegenstelling tot wat de Duitse kunstenaar Joseph Beuys eens beweerde, blijkt lang niet iedereen een kunstenaar. Wie ongericht clips kijkt op YouTube, ziet een moedeloos makende hoeveelheid tinnef. Als je niet weet wat je zoekt, vind je ook niets op YouTube. Voor een efficiënt gebruik van YouTube is de clipliefhebber dan ook afhankelijk van tips van vrienden en, nog altijd, van de clipzenders. Hier zie je in schaarse uren die ze wijden aan clips toch nog wel eens een leuk filmpje voorbijkomen.

Zo zou het nooit bij me zijn opgekomen om op internet te gaan zoeken naar ‘Endlich ein Grund zur Panik’ van de Duitse groep Wir sind Helden, als ik er niet een flard van had gezien op MTV. Slechts een minuut zag ik van de strijd van een drie supermanachtige kereltjes tegen een vrouw zo groot als KingKong. Na 45 seconden kregen ze haar klein, waarna een verzoening volgde op de vroegere Stalinallee in Berlijn. Genoeg om internet te gaan zoeken. Hier bleek de rest van de clip, een bonte collage van Japanse B-films, constructivistische decors en oude tijdschriften, net zo vermakelijk als de flard.

BERNARD HULSMAN