Paris

Mary Wang (Spunk): is er leven na Paris?

Paris Hilton is mijn idool. Toen zij op boerderijen koeien stond te melken om te leren over het échte leven, kocht ik van al mijn kleedgeld pakken melk, hopend dat er ééntje tussen zat die zij uit een uier had geknepen. Toen zij per ongeluk een seksvideo had gemaakt, downloadde ik hem onmiddellijk om vervolgens haar krolse bewegingen als danspasjes uit mijn hoofd te leren. En toen zij haar mobiel kwijtraakte en alle gegevens van haar beroemde vrienden uitlekte naar de pers, stuurde ik gelijk een lijst van adressen van mijn familieleden op naar de krant.

Mijn idool gaat nu voor een lange tijd de bak in, omdat ze zogenaamd een paar kilometertjes te snel heeft gereden, geen lichten aan had, geen rijbewijs bezat en reed onder invloed. Ik geloof er geen hol van, want mijn Paris zou dat nooit doen. De politie is gewoon jaloers. Jaloers op haar mooie waterstofperoxide lokken, jaloers op haar kleine maar fijne voorgevel, maar vooral jaloers op haar talenten. Wie kan er namelijk zo mooi zingen, zo’n leuk boek schrijven over een chihuahua, of net zo gevarieerd en artistiek poseren als mijn Paris? Ze willen alles van haar afpakken!

Dat laat ik natuurlijk niet gebeuren. Zolang Paris gevangen zit, zal ik haar taak voortzetten. Voortaan zal ik van Harley’s afvallen op de rode loper, mijn beste feestvriendinnen in het openbaar uitschelden voor pijphoer en films maken over hoe ik op subtiele wijze wordt omgebracht in de MadameTussauds. Als deze taken er op zitten, zal ik ook mijn slaapkamerfilmpjes uit laten lekken, waarop ik mijn krolse danspasjes tentoonstel aan de rest van de wereld als eerbetoon aan mijn heldin. Paris, maak je maar geen zorgen, ik zal ervoor zorgen dat de wereld je niet vergeet.