Column

Mama’s muziekdoosje

Mooi cadeau voor Moederdag! Er is nu een officiële vibrator, die moeder aansluit op haar iPod en die de beats van het te draaien nummer doorgeeft aan haar opgewonden doosje. En als moeder iets intenser wil genieten van het muziekje dan is het gewoon een kwestie van de iPod harder zetten. Of de columnist gek geworden is? Nee hoor. Gewoon gelezen in een glossy. Dacht in eerste instantie nog even aan een 1 aprilgrap en heb voor de zekerheid de datum voorop het blaadje gecheckt. Het was het meinummer.

Voor zestig euro heb je er een. Het ding werkt nog wel een beetje ouderwets. Hij is met een draadje verbonden aan de iPod en dat vind ik ronduit slecht. Kom op jongens, het is 2007: dan moet dat toch draadloos kunnen. Dan kan het ook in de trein en de tram. Wireless horny. Welke liedjes gaan het bij de dames goed doen? Stevige Stones? Of toch meer Julio Iglesias? Hoeveel kans maakt Frans Bauer? Hoe geil is BZN? Wat doet Jantje Smit? Ongetwijfeld is er binnen een paar maanden een speciale internetsite met de beste nummers: www.kutliedjes.com.

Ik denk aan de man die deze seksuele iPodprothese heeft bedacht. Hoe ontstaat zo’n idee? Na de zoveelste mislukte nacht met zijn vrouw? Tijdens wat biertjes te veel met zijn vrienden? En hoe heeft hij zijn idee kenbaar gemaakt? Aan wie vertel je het als eerste? Steek je je vinger op tijdens de rondvraag van de directievergadering? Zet je alles eerst in een rapportje? Wie tikt dat rapportje? En als besloten is om het ding te gaan maken dan moet je een fabriek bellen en afspreken dat je het ding komt toelichten. Hoe maak je een marketingplan? Moet je eerst een behoefte creëren? Of was die er al? Hoeveel laat je er in eerste instantie maken? Hoe test je het ding? Dierproeven? Test je het ding op een opwindlabrador? Of ik verbaasd ben? Geen seconde. Al jaren verbaast niets, maar dan ook niets me nog. Toen ik donderdag in deze krant las dat de blaasontsteking van de poes genezen kan worden door in huis alle stekkers uit het stopcontact te trekken, zodat het dier in elk geval verlost werd van elektrosmog, was ik absoluut niet verbaasd.

De elektrosmog was volgens de poezenpsychiater een van de oorzaken van de urologische problemen van het beestje. Begreep dat je ook met je gestresste goudvissen naar dezelfde kliniek kan gaan. Daar hoor je niet dat het opsluiten van vissen in een kom pure dierenbeulerij is, maar dat het beter is om de kom niet te dicht bij de magnetron te plaatsen. Het is namelijk een stralingskwestie. En meer praten met de vissen zou ook helpen. Visfluisteren.

Afgelopen week tipte een lacherige lezer mij dat je tegenwoordig ook kunt koeknuffelen. Zijn buurvrouw had dat gedaan. Met een club andere vrouwen had ze tegen een warm koeienlijf aangelegen en haar hele jeugd van haar af gehuild. Ik vraag me af wat zo’n koe op zo’n moment denkt?

Voor de zekerheid heb ik het koeknuffelen op Google opgezocht en dat leverde me een amusant kwartiertje op. Er is een mevrouw die geriatrische oudjes tegen die beesten aan legt en die dementen worden daar volgens haar heel vrolijk van. Dus je denkt dat je oude moeder veilig wegkwijnt in een verpleeghuis en dan schijnt dat niet zo te zijn. Je hoort dat ze drie keer per week in een stal tegen Clara 17 ligt aan te raggen. Als de koe een vlaai produceert laat mama het ook lekker lopen in haar pamper.

Geheid dat er binnenkort een onderzoek komt en dat uit de uitslag blijkt dat de koeien het knuffelen met bejaarden en geflipte zakenlui als storend ervaren en gestresst raken als ze weer een roedel krijtstrepen op zich af zien komen.

Dan wordt de oplossing ongetwijfeld dat er een enorme dildo in de koeienkut verdwijnt en dat deze aangesloten is op een stereo-installatie, die weer gevoed wordt door een iPod. Zeven miljoen kuikentjes hebben baat bij sonates van Scarlatti, varkens headbangen op Status Quo en ik bevrijd dit weekend alle paarden van Anky!