Huisartsenzorg moet buiten het eigen risico blijven

Twee punten in het interview met hoogleraar Schut vragen om nuancering. De conclusie moet dan luiden: juist de uitsluiting van huisartsenzorg van het eigen risico heeft het meeste effect op de zorgkosten. Schut zegt:

1. ”Een eigen risico heeft het meeste effect op zorg waar mensen zelf voor kunnen kiezen, zoals die van de huisarts en de fysiotherapeut.” Het eerste deel van de zin is juist als men vanuit een economisch gezichtspunt redeneert. Het tweede deel klopt echter pertinent niet. Nog steeds gaan mensen immers naar de huisarts omdat zij gezondheidsklachten hebben. Zij kiezen niet, zoals zij zouden kiezen bij de aankoop van het een of ander. Nee, zij voelen de noodzaak voor een doktersbezoek. Niet elk bezoek is (achteraf) medisch noodzakelijk, maar juist daarover vragen mensen hun huisarts om een oordeel.

2. Op de vraag waarom mensen in de nieuwe regeling voor de huisarts niets hoeven te betalen, zegt Schut: ”Huisartsen hebben daar een heel sterke lobby voor gevoerd.” Suggereert hij daarmee dat huisartsen hun eigen voordeel hebben bepleit? Wij denken dat er een belangrijker reden is om de huisarts buiten het eigen risico te laten. De huisarts vervult namelijk in ons unieke zorgstelsel nog steeds een poortwachtersfunctie; hij vormt een filter tussen mensen met ervaren gezondheidsklachten aan de ene kant en de dure specialistische en ziekenhuiszorg aan de andere kant.

Vooral de keuze van de huisarts om een patiënt al dan niet door te verwijzen naar de specialist bepaalt de uiteindelijke zorgkosten. Juist daarom moet de huisartsenzorg buiten het eigen risico blijven. Als hij slechts via een financiële drempel bereikbaar is, dan zullen mensen zich eerder langs een omweg rechtstreeks tot de specialist wenden dan dat zij afzien van zorggebruik.