Criminaliseer spijbelende scholier niet

Halt, het bureau dat jonge criminelen straft, gaat op een andere manier werken. In NRC Handelsblad van 2 mei vraagt directeur Cees Weeda zich af of het nodig is om jongeren die te vroeg rotjes afsteken, nog te behandelen. Hoge prioriteit wil hij echter geven aan spijbelen als strafbare handeling. Hij is blij dat ”bij politiek, justitie en politie eindelijk het kwartje is gevallen dat spijbelen een zeer goede voorspeller is van crimineel gedrag. Dus proberen we nu een sluitende aanpak te maken, samen met ouders, scholen, politie, gemeenten en justitie. (...) Justitie krijgt vervolgens de zware spijbelaars, Halt krijgt de lichte tot matige.”

Gedurende enkele jaren was ik op de middelbare school een matige tot zware spijbelaar, maar in mijn geval ging dat in het geheel niet samen met enige neiging tot crimineel gedrag. Spijbelen bood mij een zeer tijdelijke, onvolmaakte ontsnappingsmogelijkheid aan andere problemen. Het was beter geweest als er toen was ingegrepen, maar niet vanuit een invalshoek van controle en beheersing, zoals Weeda voorstaat. Als ik toen in een bureaucratische, controlerende molen terecht was gekomen, of die nu het etiket `jeugdzorg` had gekregen of het etiket `delict-preventie`, was het mij waarschijnlijk nog slechter vergaan. Wat me uiteindelijk heeft gered, waren vormen van niet-gereguleerde en niet-dwingende medemenselijkheid. Het criminaliseren van spijbelen als een soort `voorbereidende handeling`, past in de huidige trend van toenemende maatschappelijke dwang ten aanzien van individuen, maar zal ongetwijfeld slachtoffers maken. Macht corrumpeert, ook in de omgang met kwetsbare jongeren.