Vogelaar wil ‘verzoenende toon’

Minister Vogelaar (Integratie, PvdA) wil „een meer verzoenende, bemiddelende toon” hanteren in het integratiebeleid en -debat. „Ik wil de dynamiek van angst mijden en een beroep doen op hoop en aspiraties van de mensen.”

Dat zou Vogelaar (PvdA) vanmiddag in het Duitse Potsdam zeggen tijdens een tweedaagse bijeenkomst van Europese ministers van Integratie. De eerste bijeenkomst werd in 2004 onder leiding van Vogelaars voorganger Verdonk (VVD) gehouden in Groningen. Toen bepaalden radicalisering en moslimterrorisme de agenda, in Potsdam ligt de nadruk op het bevorderen van de sociale cohesie.

Minister Vogelaar heeft tot dusver weinig losgelaten over het beleid van haar voorganger en haar eigen visie over integratie van minderheden. Het nieuwe kabinet wil de eerste honderd dagen besteden aan een dialoog met de samenleving over de nadere invulling van het regeerprogramma.

Ten overstaan van haar Europese collega’s licht Vogelaar een tipje van de sluier op van haar beleid voor de komende vier jaar. Vogelaar lijkt te breken met de als hard omschreven lijn van Verdonk. „Mensen zijn moe van het wij-zijdenken. Autochtonen en allochtonen willen in contact treden met elkaar”, aldus Vogelaar, die hierbij refereert aan haar observaties tijdens haar wekelijkse bezoeken aan achterstandswijken.

Vogelaar zegt dat zij niet de verschillen tussen bevolkingsgroepen wil benadrukken, maar juist de gemeenschappelijke belangen, zoals opvoeding van kinderen, woonkwaliteit en veiligheid in de wijken, „zodat een gevoel van saamhorigheid ontstaat”.

Volgens Vogelaar nemen segregatie en polarisatie toe in Europa, en dat maakt een nieuw integratiebeleid meer dan ooit urgent. Ook bestaat juist nu meer behoefte aan verzoenende en bindende woorden in het debat over de integratie van migranten. Zij erkent dat de burgers willen dat de overheid streng optreedt tegen de criminaliteit en overlast. „Het is de toon die de muziek bepaalt, en ik wil een meer verzoenende, bemiddelende toon hanteren.” Vogelaar ziet „de toenemende diversiteit in onze samenleving als een positieve ontwikkeling”. Ze erkent dat taalproblemen en verschillende leefstijlen „het gevaar voor segregatie en polarisatie” vergroten.