Verrassingsfeestje voor ‘Sarko’

In Frankrijk wordt door extreem-links op kleine schaal gedemonstreerd tegen de nieuwe president, Nicolas Sarkozy. Maar de gehoopte olievlekwerking blijft uit.

„Sarko Facho!” De paar honderd extreem-linkse studenten zijn al verdwenen achter drie hagen oproerpolitie als Julien (23) naar zijn telefoontje grijpt. „Er staan tientallen bussen klaar om jullie af te voeren”, waarschuwt hij zijn vrienden van de anarchistische bond CNT die ingesloten zijn door de politie. „Het lijkt wel een demonstratie van smerissen. Zoveel zijn er!”

Een verrassingsfeestje voor Nicolas Sarkozy, noemt Julien (23) de optocht op de Boulevard Saint-Michel in Parijs. De zondag gekozen president is juist teruggekeerd van drie dagen vakantie voor de kust van Malta, op een jacht van ondernemer Vincent Bolloré. „Kapitalisten, die veroorzaken pas rotzooi!”

Pas op 16 mei draagt president Chirac de macht over. Maar extreem-links kan niet wachten om het verzet tegen Sarkozy te beginnen. Drie dagen lang hebben ze relletjes veroorzaakt in studentensteden als Rennes, Toulouse en Lyon. In Parijs was Place de la Bastille hun slagveldje. Daar is het nu „dood”, zegt Julien, die sociologie studeert. „De smerissen kennen het terrein te goed.”

Vanavond zijn twee- tot driehonderd volhouders uitgeweken naar de linkeroever. Een paar straten verderop hebben extreem-linkse studenten besloten tot een „preventieve bezetting” van het universiteitsgebouw Tolbiac. Officieel om alvast te protesteren tegen mogelijke universitaire hervormingen van Sarkozy. Maar eigenlijk tegen de verkiezing van Sarkozy, licht Julien toe. „Waarom zou je die niet mogen aanvechten? Hitler is in 1933 ook democratisch aan de macht gekomen.”

De splintergroeperingen kopieerden methoden van relschoppers die in 2005 grootschalige ongeregeldheden in de voorsteden veroorzaakten. Auto’s in brand steken, winkelruiten ingooien, zich laten opjagen door de politie. Gisteren volgden de eerste veroordelingen: één tot zes maanden gevangenisstraf.

De strategie veroorzaakte geen olievlek van gewelddadigheden. In de voorsteden bleef het rustig. Dus volgt nu plan B: bestaat op universiteiten meer enthousiasme voor de revolutie? Op Tolbiac doen maar 800 van de 10.000 studenten mee. De universiteit is nu dicht. Op andere universiteiten staan actievergaderingen gepland. De grote studentenvakbonden doen niet mee. „Nu actie voeren wekt de indruk dat je de democratische verkiezingsuitslag aanvecht”, aldus UNEF-voorman Bruno Julliard.

Julien en een paar vrienden worden op de Boulevard Saint Michel fel bekritiseerd door passanten. „Ik ben een arbeider, ik heb mijn hele leven gewerkt”, zegt een 64-jarige heer kalm. „Jullie moeten gaan werken. En respect hebben voor de democratie.” Een lijvige studente ontsteekt in woede. „En waar is jullie respect voor ons? Wij werken voor jullie en krijgen later niks.” Sarkozy „offert de jeugd en de immigranten op.”

Een centrum-linkse sympathisant vaart uit tegen de timing van de demonstratie. „Wacht tenminste op de plannen van Sarkozy, dan krijg je veel meer sympathie.” Hij wordt door een iele jongeman uitgescholden voor ‘witte boord’: „Er is een heersende en een onderdrukte klasse. Altijd. En u kiest de kant van de bourgeoisie.”

Relletjes blijven deze avond uit.