Motor die weer op fiets lijkt

BMW G 650 XCountry Krachtbron: 650 cc eencilinder viertaktmotor met vloeistofkoeling, benzine-inspuiting en katalysator Boring × slag: 100 × 83 mm Compressieverhouding: 11.5 : 1 Maximumvermogen: 53 pk bij 7.000 toeren per minuut Vijf versnellingen Gewicht: 148 kg Inhoud benzinetank: 9,5 liter Zithoogte: 84 - 87 cm (instelbaar) Twee schijfremmen Prijs: 9.100 euro, meerprijs voor ABS: 831 euro

Deze motor begint weer op een fiets te lijken. Flinke spaakwielen, een klein koplampje, een lekker breed stuur, en niet van die brede autobanden die je tegenwoordig wel op motorfietsen ziet. Je stuurt de XCountry van BMW gemakkelijk over het woonerf en door een grasperkje en je bent in een oogwenk waar je wezen moet. Het is een type motor dat met tal van namen wordt aangeduid: scrambler, off the road, enduro, trail bike, maar het gaat steeds om een lichtgewicht motor met één cilinder, die hoog op zijn wielen staat en diepe veerbewegingen kan maken.

De stamvader van dit genre was de XT500 van Yamaha, die in 1976 op de markt kwam. Een crossmotor voor op straat, en dat bleek een schot in de roos. Een sobere basismotor, zonder opsmuk en zonder veel plastic. Dat sloeg aan in een tijd waarin motorfietsen steeds meer op yoghurtbekers gingen lijken. Nog steeds wordt er voor een goede XT500 op de tweedehandsmarkt veel geld betaald. Op de latere modellen kwamen rare tankjes, lelijke kleuren en steeds meer plastic. De vanzelfsprekende stoerheid van die eerste XT is nooit meer geëvenaard.

Maar nu, ruim dertig jaar later, ziet het ernaar uit dat het slimme Duitsers gelukt is waar Japanners het lieten afweten. De nieuwe G 650 XCountry van BMW is sober en elementair en maakt een overtuigende indruk. Geen stickers met lichtgevende kleuren, geen bizarre plastic vormen. Op deze motor is alles van een geraffineerde eenvoud.

Het frame is voor een groot deel van aluminium en de benzinetank is een simpele driehoekige plastic doos die onder het zadel zit. Met als groot voordeel dat het zwaartepunt lekker laag komt te liggen en dat een pasgevulde tank niet meteen tot een heel andere gewichtsverdeling leidt – zoals dat bij een normale benzinetank, die tussen zadel en stuur zit, wel het geval is. Op deze motor zit op die plek een soort neptank, waar je je knieën tegen aan kunt drukken. Het dashboardje is Spartaans, een toerenteller zit er niet op.

Het gewicht van de motor ligt rond de 150 kg. Dat is niet veel, maar dat is vreemd genoeg ongeveer net zoveel als bij die Yamaha van dertig jaar terug. Veel vorderingen inzake gewichtsbesparing zijn er op het eerste gezicht dus niet gemaakt. Maar de Yamaha had geen elektrische starter, geen katalysator en geen vloeistofkoeling. En deze BMW heeft een heel wat krachtiger motor.

De techniek van de XCountry is modern en gedegen. De vloeistof gekoelde eencilinder krachtbron heeft een respectabele inhoud: 650 cc. Zo’n motor heeft in theorie een groot probleem: de massakrachten van die op en neer gaande enkele zuiger worden niet door de bewegingen van andere zuigers gecompenseerd. Maar door de toepassing van een balansas – die meedraait en met contragewichten is uitgerust – worden de trillingen heel goed gedempt. Gelukkig is het stampen niet helemaal weg. Het is een van de genoegens van dit type motor dat je die 54 paardekrachten lekker voelt dreunen.

De motor laat een opgewekte roffel horen en loopt soepel door de toerentallen heen. De 650 cc’s laten je als een speer ervandoor gaan. Onmiddellijk blijkt ook het enorme voordeel van het lage gewicht. Een ‘gewone’ motor is al gauw 50 kilo zwaarder. Je legt dit fietsje gemakkelijk plat, je scheurt over de rotondes en op bochtige klinkerweggetjes wordt het motorrijden een feest. Op de snelweg is dat een stuk minder, want bij 120 km is dat hoge stuur opeens niet zo prettig, de rijwind wordt een probleem als je rechtop moet zitten.

Goedkoop is deze eenvoudige eencilinder niet, less is more geldt helaas ook voor de prijs: 10.000 euro voor de uitvoering met ABS. Maar de eenvoud wordt hier op zo’n doordachte wijze aan de man gebracht dat je daar na een paar kilometer wel enig begrip voor opbrengt.

Warna Oosterbaan