De leukste buurt van Nederland is geen getto 1

Mensen als Philip Tulleken doen het imago van Rotterdam geen goed. In het artikel van 20 april (`In skyline wil je niet wonen`) liet hij ons weten in een soort getto te werken. Hij doelde daarmee op de Westkruiskade. Waar de tegenstelling autochtoon-allochtoon aanzienlijk scherper zou zijn dan in Amsterdam, en waar Tulleken zich tussen de middag niet in zijn eentje durft te begeven.

Ik woon aan het eind van die Westkruiskade, heb dezelfde leeftijd en beroep als Tulleken (35 jaar en advocaat) en ik ben geen geiteharensokkentype met een zwak voor de underdog. Maar ik woon niet in een getto. Ik woon in misschien wel een van de meest multiculturele en daarmee leukste buurten van Nederland. Waar je een kip koopt bij de vader van Abdelkader Benali, een spuitbus die geluk en rijkdom brengt bij Lachman Singh, een haring bij Mohammed van Andaluce en bloemen bij de Flowerman. Tulleken noemt dit een getto. Hij durft `s middags niet alleen op straat. Kijk, het is hier heus niet altijd koek en ei, maar er is geen enkele reden om je te laten escorteren als je een broodje gaat halen. Ook niet om in Amsterdam te blijven wonen trouwens. Als je weet dat een huis type Oud-Zuid voor een vijfde van de Amsterdamse prijs te krijgen is, met gigantische tuin, in de getto.