Clips kijken in de bioscoop

De Kurzfilmtage Oberhausen: een hip filmfestival vlak over de grens.

Ook videoclips als ‘filmgenre’ komen er aan bod.

De videoclips bij Beck’s: Cellphone’s dead (foto), Robbie Williams’ ‘She’s Madonna’ en ‘Here It Goes Again’ van OK Go.

Vergeet MTV. Vergeet MySpace en YouTube. De toekomst van de videoclip ligt in de bioscoopzaal. De organisatoren van de Internationale Kurzfilmtage Oberhausen, een hip, polemisch en na 53 edities nog steeds baanbrekend kortefilmfestival vlak over de grens, waren negen jaar geleden de eersten die een prijs instelden voor beste videoclip. En dan wordt er dus niet gekeken welk filmpje het beste in staat is de desbetreffende band of artiest te verkopen, maar welk filmpje het beste is. Punt. Het is heerlijk om clips te kijken in de bios: er is geen reclame, beeld en geluid zijn optimaal, je kunt niet wegzappen en elk filmpje is een verrassing. She’s Madonna van Robbie Williams is erbij, inclusief de gesproken gedeeltes die er op MTV worden uitgeknipt. En Cellphone’s Dead van Beck door regisseur Michel Gondry. En natuurlijk de in één take opgenomen Here It Goes Again van OK Go, de YouTube-hit van dit jaar. Het grootste voordeel: levensgroot vallen de snel in elkaar geflanste gevallen zo door de mand.

Maar dit jaar heeft men voor het eerst overwogen de MuVI Award maar weer af te schaffen, vertelde directeur Lars Henrik Gass. De kwaliteit was eenvoudigweg niet hoog genoeg. Hoe kan dat, zou je denken, in een tijd waarin MySpace, YouTube en www2 floreren, waarin iedere doe-het-zelver met een mobiele telefoon zich een Michel Gondry kan wanen? Precies daardoor, zeiden clipregisseur Daniel Lwowski en Silke Super in een forum over de toekomst van de muziekvideo. Door het succes van YouTube investeren platenmaatschappijen niet meer in clips. ,,Waarom zou je 50.000 of 100.000 dollar aan een clip uitgeven, als de fans ook tevreden zijn met een illegale telefoonopname van een concert in Brazilië?’’, aldus Lwowski. Hij maakte onder meer clips voor Mogwai en Herbert Grönemeyer. Lwowski hekelt de gewenning aan die ‘verpixelde’ wereld. ,,Bovendien vraagt het kleine formaat van YouTube ook om een andere manier van filmen: ,,Alleen de meest traditionele rechttoe-rechtaan-clips en verhaaltjes overleven. Van abstracte, of met kleur en scherpte spelende clips blijft niets over.’’

Super ziet nog een probleem: ,,De zogenaamde democratie van YouTube is een schijndemocratie. Je laat mensen zelf maken en betalen waar ze vervolgens zelf naar kijken. De Red Hot Chili Peppers schrijven een clipwedstrijd uit, zogenaamd om de fans erbij te betrekken. Zo sparen ze een hoop geld uit. Hun clip wordt toch wel bekeken omdat ze de Red Hot Chili Peppers zijn. Zo gaan gebruikers op YouTube en MySpace net als in de oude media weer alleen maar op zoek naar wat ze al kennen en niet naar wat nieuw is.’’

Nieuw in Oberhausen waren bijvoorbeeld twee clips van shortfacedbear (a.k.a. Sam Huint) voor de Canadese hiphop-electro-eclecticus Scott Da Ros. Huint vertelde Da Ros misschien twee uur in real life ontmoet te hebben. De rest van het contact, inclusief hun kennismaking verliep via MySpace. Dus het kan wel. Zijn sfeervolle abstracte found footage-montages zijn inderdaad heel anders dan de dansende billen die nu de dienst uitmaken op MTV. Silke Super: ,,Om dit soort dingen te vinden heb je toch weer redacties, selecteurs en programmeurs nodig. Misschien wel meer dan ooit.’’ Toch maar weer naar Oberhausen dus volgend jaar.