Breng de hond in balans

Alternatieve geneeswijzen voor dieren zijn populair.

Maar van artsen is er kritiek. „Van trillingen is nog nooit een dier beter geworden.”

Op haar spreekuur verscheen een man met een kat. Het beest had voor de zoveelste keer een blaasontsteking. Antibiotica hielpen niet. Daarom schreef Juul Schueler een biochemische zoutbehandeling voor. „Om de celfuncties te herstellen.”

Schueler is van origine bioloog en werkt nu als alternatief genezer voor dieren. In haar praktijk De Dierenwijzer in Nijmegen adviseerde ze de eigenaar van de kat om het beest niet meer in de buurt van de magnetron te laten slapen. Alle stekkers in het huis moesten bovendien uit het stopcontact. „Want het dier had last van elektrosmog.” En de man moest iets doen aan zijn eigen emotionele problemen. Want ook daar leed de kat onder. „Dieren spiegelen het gedrag van het baasje. Verdriet pikken ze op.”

Na de behandeling was de kat weer helemaal de oude, zegt Schueler. In haar praktijk komen voornamelijk mensen met honden en katten. Soms brengt iemand een cavia of een parkiet. Alle dieren zijn welkom. „Ook goudvissen.”

Alternatieve geneeswijzen voor dieren, ook wel veterinaire natuurgeneeskunde genoemd, zijn populair. Op internet staan tal van sites over dit onderwerp. Er zijn zelfs opleidingen op hbo-niveau. In Meppel zit de beroepsopleiding tot natuurlijke geneeswijzen voor dieren en in Breda de Silverlinde voor veterinaire natuurgeneeskunde. De opleidingen zijn echter niet geaccrediteerd.

Directeur van de Silverlinde, Margriet Cremers Dudok van Heel, neemt maar 50 leerlingen per jaar aan. „Maar de animo is veel groter.” Cremers Dudok van Heel zit op een bankje op het landgoed Yzer Hek van de school. Om haar heen scharrelen kippen en pauwen. In de verte rennen paarden. Een hond ligt aan haar voeten. Alle dieren worden in de klas gebruikt. In een eeuwenoude boerderij op het landgoed krijgen studenten les in een klaslokaal en in de stallen. „We werken vanuit een holistische visie”, zegt ze. „We kijken naar lichaam en geest, naar sterke en zwakke punten.”

In de reguliere dierengeneeskunde schrijven artsen snel chemische stoffen voor, vertelt ze. „Maar dan pak je alleen de symptomen aan, en niet de oorzaak. En wij gaan op zoek naar de oorzaak. Waar en waardoor is de balans in het lichaam verstoord?”

Dat is ook de houding van Juul Schueler. Neem die kat met die blaasontsteking, zegt ze. Die had dus last van emotionele stress en elektrosmog. „Dan kun je wel antibiotica voorschrijven, maar de problemen blijven terugkomen.”

De natuurgenezers merken dat steeds meer diereneigenaren voor de alternatieve geneeskunde kiezen. Mensen zouden inzien dat reguliere artsen niet altijd de helpende hand kunnen bieden.

De reguliere geneeskunde heeft inderdaad zijn beperkingen, zegt Hans Harms, dierenarts en lid van de Vereniging tegen Kwakzalverij. „Maar mensen moeten niet denken dat de alternatieve geneeskunde wel oplossingen biedt. Er is nog nooit enig wetenschappelijk bewijs geleverd dat alternatieve geneeswijzen een heilzame werking hebben”, zegt hij. „Het is gewoon complete onzin.” Natuurgenezers zijn geen artsen en hebben volgens hem onvoldoende kennis van de diergeneeskunde om verantwoord te kunnen diagnosticeren en behandelen.

De Silverlinde werkt naar eigen zeggen veel samen met dierenartsen. Dieren met kanker, ernstige verwondingen of bijvoorbeeld een stakende bevalling sturen ze door. „In zulke gevallen kosten onze behandelmethodes te veel tijd en kan er schade ontstaan.” De meeste honden en katten die naar het landgoed in Breda worden gebracht hebben huidklachten en gedragsproblemen, paarden zijn vaak kreupel of hebben last van hun maag en darmen.

Volgens Cremers Dudok van Heel komen veel klachten van dieren door de huidige maatschappij. „Beesten, neem bijvoorbeeld paarden, worden doorgefokt, in te kleine hokken gezet, krijgen verkeerd voedsel, moeten de hele dag naar de radio op de manege luisteren en staan in tl-licht. Bovendien hebben ze weinig sociale contacten. Dat veroorzaakt stress en lichamelijke problemen.”

Bij de Silverlinde worden reguliere medische vakken gecombineerd met gedragsleer, voedingsleer, kruidenkunde, vluchtige oliën, homeopathie en bloesemtherapie. Bij Schueler worden de dieren onderworpen aan dezelfde therapieën. Ze gebruikt ook zouten en hanteert reiki.

Schueler werkt ook met de Bicom 2000. Dat apparaat wordt ingezet bij bioresonantietherapie. Een ingewikkelde behandeling die veel uitleg vereist, maar Schueler probeert het eenvoudig te houden: je plakt elektroden op het dier en bevestigt de draden aan het apparaat. Het toestel kan elektromagnetische trillingen opvangen. De Bicom 2000 scheidt vervolgens gezonde en zieke trillingen. Bij de therapie horen ook nog ampullen met daarin vloeistoffen die verband houden met de vijf elementen van de Chinese en oosterse geneeskunde: vuur, aarde, metaal, water en hout. „Maar dat wordt echt té ingewikkeld”, zegt Schueler. Haar herdershond legt ze geregeld aan het apparaat om hem goede energie te geven.

Dierenarts Hans Harms noemt de therapie „krankjorum en absurd”. Neem homeopathie, zegt hij, daarbij is de gedachte dat een stof die bepaalde verschijnselen kan opwekken, ook in staat zou zijn dezelfde verschijnselen te genezen. „Van trillingen is nog nooit een dier beter geworden.” Schueler is de kritiek gewend. „Bewijzen kan ik het niet, maar mijn resultaten spreken voor zich.”