ABN Amro sust klant, maar ziet top splijten

Middenin de strijd rond ABN Amro stapt de financieel directeur plotseling op. Ondanks alle pogingen de onrust bij de bank te sussen, neemt de onzekerheid verder toe.

Juist op het moment dat president Wellink van De Nederlandsche Bank en zijn baas, minister Bos van Financiën, benadrukken dat ABN Amro een „ijzersterke bank” (Wellink) is en dat er voor klanten „geen enkele reden is zich ongerust te maken” (Bos), stapt de belangrijkste bestuurder na Groenink bij ABN Amro op.

„Ik wens mijn collega’s in de Raad van Bestuur en het personeel van de bank het allerbeste”, liet financieel bestuurder Hugh Scott-Barrett vanochtend in een verklaring weten. De bank staat in het middelpunt van een ongekend grote overnamestrijd in de financiële sector, ter waarde van zo’n 70 miljard euro. ABN Amro wil in een omstreden transactie haar Amerikaanse dochter LaSalle verkopen en de rest van de bank bundelen met het Britse Barclays. Maar drie Europese banken willen ook een bod uitbrengen op geheel ABN Amro.

De vertrekkende Brit noemt het „gegeven de verwachte veranderingen rond ABN Amro” een goed moment om naar nieuwe kansen te kijken en vertrekt per 1 augustus. Toch is het onverwacht en hoogst opmerkelijk: een bestuurder die midden in de storm het schip verlaat. Ook bij een schip dat niet zinkende is, lijkt dat een curieus besluit.

Bovendien was het niet afgesproken. De scheidend bestuurder zou zich volledig blijven inzetten totdat de krachtenbundeling met Barclays zou zijn afgerond, zo beloofde topman Rijkman Groenink eerder. En de directeur van ABN Amro Nederland schreef vorige week in een brief aan zijn klanten: „We zijn er voor u en we blijven er voor u. Daar mag u mij en mijn 20.000 collega’s aan houden.”

Het geeft allemaal voeding aan de speculaties dat er iets anders aan de hand is: hommeles bij de bank. De harde lijn (van afwijzing) die de bank gekozen heeft jegens het concurrerende bankenconsortium, zou voor groeiende verdeeldheid in de raad van bestuur van ABN Amro zorgen. Volgens diverse bronnen zou het verschil van inzicht zich niet beperken tot de bankier die nu vertrekt.

Tegelijkertijd probeert de bank onrust onder klanten te dempen, voor zover die überhaupt aanwezig is. De Telegraaf en het NOS Journaal openden gisteren met onrust onder rekeninghouders. Actiegroepen die voor het belang van de klant strijden, zien met de snelheid van een elektronische betaling het levenslicht. Er zijn websites die oproepen de rekening bij ABN Amro op te zeggen. Intussen schatten de vakbonden het aantal banen dat op het spel staat met de dag hoger in.

De bank plaatst in reactie advertenties dat er niets aan de hand is en dat „slechts enkele tientallen klanten” hun relatie met de bank hebben opgezegd. Dat zijn verwaarloosbare grootheden voor een bank met 5 miljoen klanten in Nederland. Om precies te zijn: op zijn hoogst 0,001 procent – 1 op de honderdduizend.

Juristen eisen op dit moment een hoofdrol op in de slag om ABN Amro. Advocaten, uit welk kamp dan ook, bestuderen de aansprakelijkheidsrisico’s die de top van ABN loopt. Dat speelt op de achtergrond een grote rol bij iedere stap die de bank momenteel neemt.

De bank gaat in cassatie tegen de uitspraak van de ondernemingskamer van het Amsterdamse gerechtshof. Die besloot vorige week dat ABN Amro de Amerikaanse dochter niet mag verkopen zonder toestemming van de aandeelhouders. Dat resulteerde direct in dreigementen van de Amerikaanse koper om miljarden euro’s schadevergoeding te eisen. Ontevreden aandeelhouders en het concurrerende consortium taxeren nu hoe reëel die dreiging is. Een superieur bod inclusief miljardenclaim is al snel een inferieur bod.

Experts bloggen over ABN Amro op www.nrc.nl/expertblog