Waar blijft de aandacht voor rekeninghouders?

ABN Amro is dagelijks in het nieuws. Alle betrokken banken zijn vooral gericht op het vergroten van hun posities in de internationale bankwereld - en zo mag dat ook. De vakbonden komen op voor de belangen van de werknemers - en zo hoort dat ook. De Vereniging van Effectenbezitters (VEB) komt op voor de belangen van de aandeelhouders - en zo hoort dat ook.

Over de rekeninghouders van ABN Amro wordt niet gepraat - en dat hoort niet zo. Er wordt wel een brief rondgestuurd dat zij hun service gewoon aan de klanten blijven bieden. Maar het gaat toch om meer dan alleen maar service? Er bestaat vaak een vertrouwensrelatie tussen klant en bank. Je vertrouwt de bank je geld toe, ze beheren wellicht een beleggingsportefeuille voor je en geven je adviezen.

Er lopen verzekeringen, hypotheken, misschien nog andere persoonlijke leningen. Ze verzorgen je belastingaangifte. Je hebt de bank zorgvuldig uitgekozen en je denkt dat je daar blijvend met zorg een aandacht zal worden behandeld. En dan, opeens, wordt de bank speelbal van allerlei krachten en vraag je je af of je daar nog wel goed zit. Ze zullen je geld misschien niet opmaken en je verzekering zal wel doorlopen, maar de persoonlijke relatie staat op de tocht. Komt de spaarrekening bij de ene bank terecht en je levensverzekering bij een andere? De klant telt opeens helemaal niet meer mee! De fusie met Barclays zal het minst ingrijpend zijn, omdat ABN Amro dan nog wel een tijdje zichtbaar blijft. De andere scenario`s zijn ongewisser, dreigender.

De klanten zouden gezamenlijk een vuist moeten maken en zelf opkomen voor hun rechten nu de onderhandelende partijen dat niet doen. We willen toch zekerheid op langere termijn? Wie neemt het initiatief?