Kurzfilmtage in Oberhausen zijn oase voor de videoclip

Tijdens de Internationale Kurzfilmtage in Oberhausen kun je videoclips bekijken in de bioscoopzaal. Dan vallen de snel in elkaar geflanste gevallen snel door de mand.

Vergeet MTV. Vergeet MySpace en YouTube. De toekomst van de videoclip ligt in de bioscoopzaal. De organisatoren van de 53ste Internationale Kurzfilmtage Oberhausen, een nog steeds baanbrekend kortfilmfestival vlak over de grens, waren negen jaar geleden de eersten die een prijs instelden voor beste videoclip. En dan wordt er dus niet gekeken welk filmpje het beste in staat is de desbetreffende band of artiest te verkopen, maar welk filmpje het beste is. Punt.

Het is heerlijk om clips te kijken in de bios: er is geen reclame, beeld en geluid zijn optimaal. She’s Madonna van Robbie Williams is erbij, inclusief de gesproken gedeeltes die er op MTV worden uitgeknipt. En Cellphone’s Dead van Beck door regisseur Michel Gondry, nog steeds Knutselkoning Eenoog in Clipland. En natuurlijk de in één take opgenomen loopbanddans Here It Goes Again van OK Go, de YouTube-hit van dit jaar, met inmiddels al 15 miljoen hits. Eén nadeel: het is in de bios te donker om huiswerk bij te maken. Maar snel in elkaar geflanste gevallen zakken snel door de mand.

Maar dit jaar heeft men voor het eerst overwogen de MuVI Award maar weer af te schaffen, vertelde directeur Lars Henrik Gass. De kwaliteit was eenvoudigweg niet hoog genoeg. Hoe kan dat, zou je denken, in een tijd waarin iedere doe-het-zelver met een mobiele telefoon zich een Michel Gondry kan wanen? Nou precies daarom, zeiden clipregisseurs Daniel Lwowski en Silke Super in een forum over de toekomst van de muziekvideo. Super is de drijvende kracht achter het alternatieve Duitse muziekkanaal Motor TV, opgericht als service aan muziekliefhebbers. Door het succes van YouTube investeren platenmaatschappijen niet meer in clips. „Waarom zou je 50.000 of 100.000 dollar aan een clip uitgeven, als de fans ook tevreden zijn met een illegale telefoonopname van een concert in Brazilië?”, aldus Lwowski. Hij maakte onder meer clips voor Mogwai en Herbert Grönemeyer. Hij hekelt de gewenning aan die ‘verpixelde’ wereld. ,,Alleen de meest traditionele rechttoe rechtaan clips overleven. Van abstracte, of met kleur en scherpte spelende clips blijft niets over.’’

Super ziet nog een probleem: ,,De zogenaamde democratie van YouTube is schijn. Je laat mensen betalen voor wat ze maken en vervolgens zelf bekijken. Zo gaan gebruikers op YouTube en MySpace net als in de oude media weer alleen maar op zoek naar wat ze al kennen.’’

Nieuw in Oberhausen waren in elk geval twee clips van shortfacedbear (Sam Huint) voor de Canadese hiphop-electro-eclecticus Scott Da Ros. Zijn abstracte found footage-montages zijn inderdaad heel anders dan de dansende billen die nu de dienst uitmaken op MTV. Silke Super: ,,Om dit soort dingen te vinden heb je toch redacties, selecteurs en programmeurs nodig. Misschien wel meer dan ooit.’’ Toch maar weer naar Oberhausen dus volgend jaar.