Kleur is blij, zilver staat voor treurig

The Namesake. Regie: Mira Nair. Met: Irfan Khan, Kal Penn, Tabu, Sukanya. Te zien: tijdens het Cinemix Filmfestival van 10 t/m 13 mei in Amsterdam-Zuidoost, voor meer informatie zie www.cinemix.nl en in 6 bioscopen.

De Indiaas-Amerikaanse regisseuse Mira Nair heeft een goed oog voor de rust in de hectische kleurenpracht van haar land. Haar films wervelen als bloemblaadjes en zijden sari’s in de wintermoesson, maar je raakt er nooit in verstrikt. Voor haar nieuwste film The Namesake baseerde zij zich op een in Amerika populaire roman van Jhumpa Lahiri over de culturele ontworteling een Bengaalse familie in Amerika. Voorafgaand aan z’n bioscooppremière is de film komend weekend te zien op het multiculturele Cinemix Filmfestival in Amsterdam-Zuidoost.

Spil der gebeurtenissen is Gogol, een in New York geboren Bengaal, die niet weet bij wie hij moet horen. Zijn ouders, eerste generatie immigranten, hebben hem bij zijn geboorte het koosnaampje Gogol gegeven. Later krijgt hij zijn officiële naam Nikhal, makkelijker af te korten tot het Amerikaansere Nick. Maar is hij Nick? De jonge architect die moeiteloos integreert in het cultureel hoogbegaafde WASP-milieu van zijn vriendin Maxine, die cliché culture-clash dingen zegt als: ,,Maar iedereen houdt van truffels’’? Of is hij Gogol, naar de lievelingsschrijver van zijn vader, een Rus die ook het grootste gedeelte van zijn leven buiten zijn moederland heeft gewoond?

Nair laat het grotendeels aan het beeld over om haar verhaal te vertellen. Vaak wat al te eendimensionaal: full colour betekent dat de personages min of meer gelukkig zijn, het ontkleurde, zilverige bleached bypass daarentegen staat voor een treuriger gemoed. De gebeurtenissen hebben vele losse eindjes die we gemakshalve maar als de franjes aan de sjaal moeten beschouwen. En Nair maakt de cruciale fout te denken dat doordat haar personages niet over hun gevoelens práten, zij er als filmmaakster ook maar geen aandacht aan hoeft te besteden.