Grootste gemene deler

vday.jpgOverwinningsdag is nu dé nationale Russische feestdag. Een verstandige keuze van het Kremlin, want 9 mei is de grootste gemene deler. 

Rusland heeft afscheid genomen van het communisme, de symboliek van de macht verschuift al jaren richting de aloude orthodoxie en autocratie. Maar de Tweede Wereldoorlog is het enige dat de tragedie van revolutie, stalinisme en stagnatie - de hele vorige eeuw eigenlijk - vanuit Russisch oogpunt nog enige zin geeft. 

Als correspondenten gniffelden we over het feit dat die Russen maar bleven twijfelen over hun ’nationale idee’, over feestdagen en symbolen. Zelfs een volkslied wilde niet lukken. Poetin kreeg dat wel voor elkaar, met een cultus rond de oorlogsveteranen. Geforceerd misschien, maar niemand heeft er hier bezwaar tegen. Ik denk dat de wereld de Russen die bindingsfactor maar moet gunnen.

Estland, dat de Russische gevoeligheden het beste kent, heeft de affaire rond de ‘Bronzen Soldaat’ gebruikt om te stoken in de relatie tussen Rusland en Europa. Handig hoe men de beer op de gloeiende plaat zette. Dansen deed hij, Moskou sloeg een modderfiguur. Als klein, onzeker landje veranker je jezelf zo weer wat steviger in de Europese familie. Estonia: twelve points. 

Ik vond het kwalijk. Blijf met je rotpoten van mijn rotRussen af. Enfin, geniet mee van het heilige ritueel van 9 mei: hierhier en ook hier. Het filmpje onder de vouw is bedoeld voor mijn familie.

Maar als u dan toch kijkt: Sieta en Famke waren vanavond in het grote muziektheater. Een Stravinsky-concert onder leiding van dirigent Valeri Giergiev, met als sonore spreekstalmeester burgemeester Loezjkov. Misja en ik behielpen ons als mannen onder elkaar vanaf het balkon dus maar met de wat climaxloze vuurwerkshow die volgde op de love-inn van Poetin,  de oorlogsveteranen en de Nasji-jeugd op het Rode Plein …