Godzijdank was ik net gestopt met vloeken

Ik blader door de nieuwe gratis krant (Albert Heijn had gistermiddag om 16.45 uur nog een stapel van twee meter), en vraag me af of PCM na diepgaand marktonderzoek inderdaad het onomstotelijk bewijs boven water heeft gekregen dat Nederland toe is aan een nieuwsmedium voor zéér zwakbegaafden.

Of was het nog een brainwave van de twee topmannen (Ton en Philip, als ik me goed herinner) die vorige maand verdwenen nadat ze alle centen van het concern hadden opgemaakt, waarna de boel vanwege afspraken met KPN niet meer tijdig kon worden teruggedraaid?

Ik blader nog eens. Het is verdomme net alsof je 36 pagina’s achtermekaar naar een aflevering van Jensen zit te kijken.

Zei ik trouwens nieuwsmedium? Het is dinsdag 8 mei. Zondag de zesde waarschuwden ze op radio en televisie namens De Bilt al de hele avond dat het vanwege de neerslag die de droge stof- en rubberlaag op het asfalt zou bereiken, maandagochtend de zevende levensgevaarlijk glad zou worden op de Nederlandse autowegen.

Niks gebeurd natuurlijk.

Maar wat is de hele dinsdag door het wereldnieuws van DAG? Dat het regent. Over de superfoto op de voorpagina – twee meiden onder een paraplu – lezen we levensgroot: ‘Hallo regen’. Het is een kop uit de jaren vijftig van de vorige eeuw, toen Het Parool op oudejaarsavond zogenaamde Paroliebollen liet rondbrengen bij mensen die dat jaar kreupele oude vrouwtjes uit de Amsterdamse Admiralengracht hadden gered.

DAG heet het blad.

Omdat geestelijk enigszins gehandicapte medemensen – de doelgroep – dat misschien niet één, twee, drie kunnen onthouden, is de naam in het eerste nummer voor de zekerheid nog een keer of vijftig duidelijk onder de aandacht gebracht. Dus je leest op drie achtereenvolgende pagina’s, nog afgezien van de kopregel, bijvoorbeeld op rij:

‘Het is tijd voor DAG’. ‘De DAG begint goed’. ‘Welkom op DAG.nl’. ‘Meer DAG’. ‘DAG is altijd overal’. ‘Dag is van iedereen’. ‘Mijn DAG’. ‘Dit is jouw DAG’. ‘Meedoen met DAG’.

Dat krijgen die lezers dus nooit meer uit hun suffe kop.

DAG.

Lief vond ik eigenlijk alleen de gestrekte kolommen met updates die volgens afspraak (nog met Ton en Philip?) blijkbaar nooit langer mogen zijn dan 30 woorden, en waar ze in een rood balkje KORT boven hebben gezet. Dat de consument zich niet zou doodschrikken dat hij misschien wel op een bericht van vijftig woorden zou struikelen.

De eigenaardige paradox van de samenleving lijkt me intussen dat je aan de ene kant journalisten hebt (of hoe moet je dat noemen), die hun handel welbewust en winstgericht baseren op de aanname dat hun klanten minstens functioneel analfabeet zijn, terwijl aan de andere kant nog maar twee maanden geleden de allerknapste professor onderwijsminister is gemaakt om het Nederlandse opleidingsniveau nog hoger te maken dan het toch al was.

Is dat niet zonde van het geld? Waarom zou je nou überhaupt nog een kostbare man op Onderwijs (plus Wetenschap, plus Cultuur) in dienst houden als Jensen straks bij volksraadpleging wordt uitgeroepen tot zowel de waarde als de norm van het vaderlandse geestesleven?

En van kapitaalvernietiging is natuurlijk helemaal sprake als PCM koppig door blijft gaan met de uitgave van onhandelbare, grote, dure en door steeds minder abonnees gewenste dagbladen als NRC Handelsblad, de Volkskrant en Trouw. Dat is toch niet ook nog een erfenis van Ton en Philip?

Ik blader voor de laatste maal.

‘Tijd voor DAG’, lees ik op bladzijde 14, met daarboven de verzekering dat ik ‘meer dan een krant’ in handen heb. En daaronder:

‘24 uur online, mobiel en op papier. Altijd en overal bereikbaar. Nieuws hoe jij het wilt’.

Nieuws hoe ik het wil.

De Bond tegen het Vloeken mag blij zijn dat ik net ben gestopt.

Jan Blokker