Dansers van NDT etaleren talent voor choreografie

Dans: Choreografieworkshop Nederlands Dans Theater. Gezien 5/5 Lucent Danstheater, Den Haag. Inl: www.ndt.nl

Het is elk jaar een van de leukste dansfestijnen van het jaar: de choreografieworkshop van het Nederlands Dans Theater. De dansers choreograferen elkaar in korte stukken, ze zorgen zelf voor de hele organisatie, ondersteunend personeel werkt belangeloos mee en de opbrengst van kaarten en collecteren gaat naar een goed doel. En vaak leidt het tot verrassend werk en opkomend choreografisch talent.

Ook deze editie zaten er weer van die kleine briljantjes tussen. Opvallend was de verscheidenheid in stijlen: sommigen kwamen met minitoneelstukken (Marina Mascarell Martinez), anderen hadden de mogelijkheden van de videogametechniek geëxploreerd (Fernando Harnando Magadan), er waren grand guignol-dansjes (Jiri Pokorny) en ook romantische liefdesduetten.

Licht en decor waren het mooist in de bijdrage van Georgi Milev, Swimming through the air, die een theatrale, zelfs musicalachtige show opvoerde van drie dansers in pilotenpakken. Ze renden rond en zwaaiden met hanglampen. Heerlijk smeuïg en energiek.

Subtieler en intiemer was het liefdespaar in Adar van danseres Idan Sharabi. Met kleine en messcherpe draaien en knikken van hun hoofden geven Ema Yuasa en Idan Sharabi zelf een mooi portret van een relatie. Chopin zorgt voor de gevoeligheid en leermeesters Paul Lightfoot en Sol Léon leken de inspiratiebron. Prachtig, prachtig, prachtig.

Danser Anton Valdbauer regisseerde zichzelf in 6 Seconds en afgezien van het feit dat hij een virtuoos danser is, springt hij door de ruimte met zo’n helderheid en precieze dynamiek dat Hans van Manen, Jirí Kylián en zelfs William Forsythe er nog een puntje aan kunnen zuigen. Met één lijf houdt hij de zaal in zijn ban. Wat een talent.

Drie al ervaren choreografen zijn Lukas Timulak en het duo Medhi Walerski en Alexander Ekman. Timulak is meer een type denker en in Bodily Writing verschijnen er dan ook allemaal filosofische vragen op het achterdoek over identiteit en tijd. Het begint wat pretentieus maar de energie die tussen het paar Valentina Scaglia en Timulak zindert, is o zo voelbaar. Zelfs als ze stilstaan en elkaar alleen maar aankijken. Het lichamelijke van hun duet wint het absoluut van de vragen.

Walerski en Ekman zorgden voor de uitsmijter van de avond. In Buried dead or alive? staan de heren in felrode pakken op uit hun aardse graf en dan ontspint zich een grappige krachtmeting tussen hen en tussen hun emoties. Ze scanderen woorden als ‘happy’ en ‘sad’ in een ritmische choreografie en beklimmen elkaar. Geheel in de traditie van de humorballetten van Jirí Kylián sluiten ze daarmee af.