Broodjestopvijf

Hoeveel belegde broodjes en boterhammen eet een mens wel niet in zijn leven? Het moeten er duizenden zijn. Tienduizenden. Nee, meer. Stel dat je er vijf per dag eet, zeven dagen per week, tweeënvijftig weken per jaar en dat je, misschien wel dankzij al dat brood, vijfenzeventig jaar oud wordt. Dat zijn 136.500 belegde broodjes en boterhammen. Goh.

Maar dit terzijde. Waar ik naartoe wil, is het volgende. In ieder mensenleven zijn er, tussen de 136.495 andere, broodjes die een onvergetelijke indruk maken. Een hoogstpersoonlijke broodjestopvijf. In de mijne zitten de boterhammen met geprakte aardbeien en suiker die ik ’s zomers uit school van mijn moeder kreeg, en heen en weer wiegend op de schommel mocht opeten. De witte bolletjes met roomboter, half rauwe rosbief en veel zout en peper waarmee De Hongerige Man en ik onze studentikoze katers plachten weg te werken doen ook mee. Net als de eerste BLT-sandwich die ik ooit at. Drie broodjes die ik ook nu nog weleens maak (morgen bijvoorbeeld de BLT). Maar het broodje waarnaar ik het meest terugverlang, ligt ver buiten mijn bereik.

Misschien omdat ik een stuk of zeven rum-cola’s in mijn mik had, maar mijn herinneringen aan het hoe en waar van dat broodje zijn nogal vaag. Het was ’s avonds laat, we waren uit dansen geweest en de meringue (of in mijn geval iets dat er op leek) had ons hongerig gemaakt. „Ik ga je het beste broodje van Curaçao laten proeven”, zei mijn date en reed ons naar – het was meen ik langs de weg die vanuit Willemstad naar het strand van Santa Barbara leidt – een bladderende caravan. Een paar gammele tafeltjes en stoeltjes vormden de al fresco eetzaal.

Het broodje – het had een naam, maar welke? – was van het type dat je bij Turkse bakkers ziet, qua lengte en beet het midden houdend tussen een kadetje en een stokbrood. Het beleg bestond uit gegrild vlees. Biefstuk waarschijnlijk, het was in elk geval mals, en ongetwijfeld gemarineerd want het smaakte buitengewoon, hoewel ik niet meer weet waarnaar. Ook herinner ik me niet of het om een dikke filet ging of om dunne plakjes. Wel weet ik zeker dat er gepekelde pepers op lagen, niet te zuinig. En dat ik dat broodje met gloeiend vlees en hete pepers niet alleen het beste broodje van Curaçao vond, maar meteen een van de vijf beste van mijn leven.

Ik zou je graag het recept geven, als ik het zelf had. Weet iemand misschien waar ik dat broodje precies gegeten kan hebben, of die caravan daar nog staat, hoe het broodje heet en hoe je het klaarmaakt? Krijg je van mij het recept voor boterhammen met aardbeien. Prak met een vork de lekkerste, rijpste aardbeien die je kunt krijgen. Besmeer boterhammen met roomboter, beleg ze met aardbeienmoes en strooi er een klein beetje suiker over. Eet ze direct op, voordat de boterhammen soppig worden en zodat je de suikerkristalletjes nog voelt knisperen tussen je tanden.

Doe mee aan de nrc.nextbroodjeswedstrijd. Bedenk een lekker belegd broodje, stuur je recept naar nrc.nl/kokenetc en maak kans op een picknickpakket.