Arthur Umbgrove

„Ik ken een meisje/ ze houdt van mij en ik van haar/ we zeggen het niet/ we weten het wel van elkaar.” Zo begint Vlak voordat, de nieuwe cd van ex-cabaretier en nu romanschrijver en liedjesmaker Arthur Umbgrove – en daarmee is de toon meteen gezet. Umbgrove is een zanger die meestal net even andere woorden kiest dan de geijkte. Zijn liedjes zijn onnadrukkelijk, soms zelfs een beetje achteloos: een soort hardop nadenken op muziek. Het is een conversatietoon die af en toe aan zijn collega Theo Nijland doet denken. Vooral in zinsneden als: „Mijn leven is net de Ikea/ ik vind het allemaal net niets.”

Umbgrove wordt begeleid door zijn vaste pianist Alberto Klein Goldewijk en bassist/gitarist Stephan Jankowski, die samen een fijnzinnig, enigszins jazzy sfeertje scheppen. En de bas klonk zelden zo bedreigend als in Al Qaida, een nummer dat in pakkende beelden beschrijft hoe dezer dagen ook de onschuldigste tafereeltjes op straat tot angst en achterdocht kunnen leiden: „Aan de overkant/ die kleuter in het zand/ wat heeft die in z’n hand?”

Henk van Gelder

Arthur Umbgrove: Vlak voordat. Artzeck/Rough Trade 730010