Lekker naïef in speeltuin vol samples

cd pop

Panda Bear: Person Pitch Paw Tracks, distr. Lowlands

****-

Ook los van zijn maatjes in Animal Collective doet Noah Lennox aan een vorm van speelse, losjes toegepaste psychedelica. Na de akoestische aanpak van zijn vorige soloplaat Young Prayer, gemaakt naar aanleiding van de dood van zijn vader, is het alsof Lennox/Panda Bear op deze plaat een speeltuin vol samples heeft ontdekt. Hij stapelt de geluidslagen onbekommerd op elkaar, waarbij zijn eigen stem dezelfde bescheiden plek inneemt als welk ander instrument dan ook. Daardoor krijgt die zang een intrigerend afstandelijke kwaliteit, al flikt Lennox het af en toe toch om in de buurt van een postmoderne Beach Boys-variant uit te komen.

De akoestische klankkleur van een flink deel van zijn sample-bibliotheek draagt ook bij aan een hallucinerende ervaring. Zeker bij nummers die twaalf minuten lang door blijven gaan, zoals het betoverend vervlochten Bros en het springerige, op een bedje van voorgeprogrammeerde tablas (dubbele trom) gebouwde tweeluik Good Girl/Carrots.

Panda Bears belangrijkste verdienste is wel het gevoel van kinderlijke verbazing en verdwazing, dat hij in deze kostelijke drie kwartier weet te leggen.