Kitscherige latinocharme bij Rios

Concert: Gabriel Rios. Gehoord: 4/5 Paradiso, A’dam. Herh.: 11/5 Effenaar, Eindhoven, 27/5 Pinkpop, Landgraaf, 14/6 Tivoli, Utrecht, 16/6 Festival Mundial, Tilburg, 17/6 Paard, Den Haag.

Het leek zo’n vlot en luchtig succes, de hitsingle Broad daylight waarmee Gabriel Rios twee jaar geleden een reclame voor sinaasappelsap opluisterde. Maar nu de Puertoricaanse Belg een serieuze carrière in de latin-pop ambiëert, is er een houterigheid over zijn muziek neergedaald die in tegenspraak lijkt met zijn Zuid-Amerikaanse roots. Salsa en bossanova spelen een grote rol in zijn met percussie en Spaanse gitaar overladen muziek, maar live in een uitverkocht Paradiso kreeg het ‘boem boem boem’ van een botte vierkwartsmaat de overhand. Met een belangrijke plek ingeruimd voor de synthesizers, bracht Rios een teleurstellend soort kitschmuziek – ergens tussen Ricky Martin en Marco Borsato.

Als geboren Puertoricaan belandde Rios in Gent via een vriendin. Eerst probeerde hij het in rockbands, maar zijn latin roots kregen de overhand en hij ontpopte zich tot een verdienstelijk gitarist bij zijn zalvende, zwoele zang. Debuutalbum Ghostboy was een product van huisvlijt op de computer, dat na het reclamesucces aanleiding gaf tot steeds grotere optredens, zoals op Lowlands en Parkpop. De pas verschenen opvolger Angelhead is ambitieuzer van opzet, maar ook minder luchtig dan het debuut.

In Rios’ band doen muzikanten mee uit de Belgische topgroepen Novastar, Zita Swoon en Flip Kowlier. Spelen kunnen ze, maar het samenspel zit zo muurvast dat er alleen met de grootste moeite een element van latin-swing in te ontdekken valt. Doordat Rios bij festivaloptredens wel eens een voltallige blazerssectie meenam, deed het nu goedkoop aan dat alle geluidjes uit de synthesizers geperst moesten worden. Rios’ zware gitaarspel verhoogde het kitschgehalte; alsof er een flamencogitarist in de disco was verdwaald.

Waar een vol Paradiso bij een echt salsaconcert meteen op zijn kop zou staan, kwam de sfeer vrijdag moeizaam op gang. Dat er toch nog flink met heupen gezwaaid werd door de meisjes die op de charmeur Rios waren afgekomen, lag aan de keiharde beat die door de zaal ketste. Rios zou terug naar zijn roots moeten, om te ontdekken dat goede latinmuziek nooit zo dichtgetimmerd zit met noten en drums als de zijne.