De muziek overheerst volledig

Muziektheater

Paradijs Poesjkin, door Oostpool, Gelders Orkest, Introdans

***--

Paradijs Poesjkin is ambitieus totaaltheater. Rondom Poesjkins novelle in verzen De zigeuners heeft muzikaal leider Wim Selles een voorstelling gebouwd waarin vijftien klassieke musici, volksmuzikanten, dansers, acteurs en zangers moeten samenwerken. Regisseur Leopold Witte plaatst zijn bonte troep in een loods van golfplaten, met roestige oliedrums en paardendekens. Acteur Paul R. Kooij is de verteller, tevens schoonvader van de bruid. Zijn dochter en haar bruidegom, een gevluchte stedeling, worden dubbel gespeeld, door twee dansers en door twee zangers. De elegante vertalingen van Hans Boland worden op de golfplaten geprojecteerd.

Paradijs Poesjkin is een mooie ode aan Poesjkin geworden, zijn lyrische poëzie komt werkelijk tot leven. Maar in het totaaltheater hebben de uiteenlopende deelnemers zich danig verslikt. Niet eens doordat de kunstvormen elkaar in de weg zitten. Eerder heeft regisseur Witte te veel gesnoeid in het dans- en theateraandeel, waardoor de muziek de voorstelling volledig overheerst. Slechts zelden komen de dansers aan bod, in een op zich aardig mengsel van illustrerende liefdesduetten en Russische volksdans. Theater is er ook nauwelijks. Kooij vertelt boeiend en helder. Maar de zangers zijn niet acteur genoeg om de gespeelde scènes te dragen. Bruiloft, seks, passiemoord en begrafenis: aanleidingen genoeg om flink uit te pakken.

Gelukkig is de muziek geweldig. Selles brengt de leden van het Gelders Orkest met een Moldavische volksmuziektrio samen tot één smeltend en opzwepend zigeunerorkest, dat met de snelle afterbeat en schelle toeters aansluit bij de heersende mode van de Balkan Beats.

Wilfred Takken