Van etter tot trendsetter

Bureau Medelanders stimuleert allochtonen mee te doen. Onder andere door leerwerkbedrijven Jacqueline Kuijpers

Harde muziek schalt over de winkelvloer. Een megabeeldscherm geeft in rap tempo een impressie van de trendy kleding die te koop is bij Trashiq in Rotterdam. De modellen op de catwalk zijn echter geen graatmagere robots, maar lachende tienermeiden. Mollig en mager, wit en zwart. Tienermoeders ook. Drop-outs. Trashiq is dan ook geen gewone winkel, maar een leerwerkbedrijf met een eigen atelier. Voor deze meiden moet hun ervaring hier een opstapje worden naar een baan of een opleiding. In hun eigen woorden: van etter tot trendsetter.

Trashiq is een initiatief van Bureau Medelanders, een intercultureel ontwikkelingsbedrijf in Rotterdam, dat als missie heeft de participatie van allochtonen aan de Nederlandse samenleving te bevorderen. Bureau Medelanders, met circa 150 medewerkers, richtte zich aanvankelijk op het geven van inburgeringscursussen, maar heeft inmiddels ook verschillende leerwerkbedrijven opgericht. “Wij wilden minder afhankelijk zijn van overheidsgelden en we vinden dat inburgeren meer is dan taal leren alleen”, vertelt Hassan Kasmi, Manager Bedrijven. “We hebben nu twee restaurants, een bouwbedrijf, dit modebedrijf met atelier en we verpachten een viswinkel. Bij onze leerwerkbedrijven beperken we ons trouwens niet tot nieuwe Nederlanders. Iedereen met een maatschappelijke achterstand kan meedoen.”

Het concept van Trashiq is eenvoudig. De meiden leren op het atelier de basisprincipes van het modevak en verkopen vervolgens hun producten in de winkel aan de Nieuwe Binnenweg. Daar leren ze omgaan met klanten, met geld, maar ze leren ook opruimen en presenteren.

Vorig jaar november zijn de eerste tien meiden begonnen. Allemaal volgen ze dit traject in het kader van hun reïntegratie naar de arbeidsmarkt, dus met behoud van uitkering. Eén van de meiden is inmiddels afgevallen. Mendy (19) en Natascha (18) hebben het super naar hun zin, vertellen ze. Voor allebei was mode alleen iets wat je koopt, maar ze hadden geen idee van het verhaal erachter. Inmiddels is dat anders. Ze hebben geleerd om met de naaimachine om te gaan. “Dat vond ik in het begin wel eng, want het gaat zo snel”, zegt Natascha. Ze weten iets van kleding ontwerpen, van patronen tekenen en knippen, basale reparatiewerkzaamheden, kennen de eigenschappen van verschillende stoffen en hebben zelfs les gehad in de geschiedenis van de mode.

Drijvende kracht is docent Eli den Hartog, van huis uit ontwerper. “Hij drilt zijn pupillen als een waar legerofficier,” vertelt Kasmi. “Want discipline, dat is waar het deze leerlingen aan ontbreekt.” Mendy en Natascha knikken lachend. Natascha: “Eli belt je gewoon op als je niet komt. Maar dat is wel goed hoor, zo streng zijn. Dat was op het MBO niet en dan is het makkelijk om weg te blijven.”

Mendy en Natasha kennen elkaar van de middelbare school waar het bij beiden misliep. Natascha haalde een derde herkansing niet, startte wel met een mbo-opleiding maar strandde – als zovelen – door persoonlijke problemen en had toen “effe geen zin meer in school”. Ze lacht verlegen. “Maar nu ik wat ouder ben zie ik wel dat het belangrijk is om een diploma te hebben.” Bij Mendy waren het financiële problemen die haar de das om deden. Ze wil er niet veel meer over kwijt dan: “Ik had geen geld voor boeken.”

Mendy kwam bij Trashiq terecht na bemiddeling door haar mentor, Mark Riemens, van het Jongerenmentoraat Rotterdam. Deze instelling ontfermt zich over jongeren die de weg kwijt zijn. “Vaak zijn schulden en huisvestingsproblemen daarvan de oorzaak,” vertelt Riemens, die vanochtend even komt kijken hoe het met Mendy gaat. Hij is bezig een kamer voor haar te regelen bij begeleid wonen. Voor Mendy lijkt alles op zijn pootjes terecht te komen. Zij heeft inmiddels besloten dat ze weer naar school wil: “Iets in de mode. Of met tekenen. Want dat kan ik best goed. Ik hoop dat ik toch nog wat word.”

In de winkel is het, ’s ochtends vroeg, nog stil. Mendy en Natascha hangen wat bloesjes recht en verschikken de bladen op de koffietafel. De winkelinrichting is verzorgd door het bouwbedrijf van Bureau Medelanders. Op een houten podium, dat met een smeedijzeren hekwerk in Arabisch motief afgescheiden is van de winkelvloer, is een zitje gemaakt. Aan de zwierige ijzeren rekken hangt de zomercollectie: nieuw en vintage. Hier hangen tweedehands spijkerrokjes bewerkt met gewaagde applicaties, bloesjes met een nieuwe print, een oranje ‘voetbalshirt’ met een nieuwe batik jas die aan een Marokkaanse jalaba doet denken. Multicultureel en trendy: dat is wat Trashiq wil uitstralen.

De meiden van het leerwerktraject hebben met name aan het vintage-deel van de collectie meegewerkt, vertellen ze. Mendy en Natascha speuren langs de rekken om iets van hun hand te laten zien. Natascha vindt een rokje dat zij bewerkt heeft, maar wat Mendy heeft gemaakt is kennelijk verkocht. Daarom laat ze maar een foto zien van één van haar ontwerpen waarmee zij heeft meegedaan aan de jaarlijkse HEMA-ontwerpwedstrijd: een paar kinderpantoffels waarvan de bovenkant afritsbaar is, zodat er een paar slippertjes overblijven. Ze straalt.

www.medelanders.nlwww.trashiq.com