Kloosterverkalking 2

Dat middeleeuwse schedels en geraamtes interessant onderzoeksmateriaal vormen blijkt weer eens (W&O 28 april). Alleen is het de medisch geschoolde onderzoeker wel geraden dat hij zich ook op de hoogte stelt van de geschiedenis rond die grafvondsten.

Zo blijkt uit het artikel dat we te maken hebben met skeletten die bij twee Maastrichtse kapittelkerken zijn gevonden. Kapittels waren geen kloosters. De kanunniken woonden in hun eigen huis en niet samen in een klooster. Het is trouwens zeer de vraag of het om kanunniken gaat, want die werden in de kerk zelf begraven en niet onder de koer”. Verder blijkt het om skeletten te gaan uit 450-1795 n.Chr. De kapittels werden pas rond het jaar 1000 gesticht, en het geschetste luie leventje met vlees en vet eten dateert pas van veel later. Het overdadige diner van de abt van Westminster uit 1372 was ook zeker niet wat die kanunniken dagelijks voorgezet kregen. Echt onzin.

Tenslotte is het een achterhaald idee dat monniken niets anders deden dan de bijbel overschrijven in sierletters”. Daar waren vakmensen voor die er hun brood mee verdienden, al waren er ook kloosters waar monniken boeken kopieerden. Maar kanunniken deden dat absoluut niet. Eerst dus maar eens contact opnemen met een archivaris.