Debat over Turkije

Atatürk heeft oorlog gevoerd tegen westerse imperialisten. We gaan in zijn voetsporen treden. De AK-partij is een marionet van het Westen. Ze leren hun lesje wel. Het zal niet lang duren. [...] Het is die Erdogan die het regime van Atatürk aan het kapot maken is.

Een Turkse demonstrante in Trouw, 28 april

Als God het wil, komt Turkije weer op koers.

De Turkse premier Erdogan tijdens een persconferentie op 1 mei

Turkije, een van de schaarse islamitische democratieën, gaat door een precaire fase. Vereist is terughoudendheid van alle partijen. Het leger moet dit keer in de kazerne blijven. Met hun staat van dienst verdienen Erdogan en Gül het voordeel van de twijfel.

Hoofdartikel in NRC Handelsbad, 2 mei

De situatie is nu volslagen verschillend van vorige keren, toen het leger wél ingreep. Dit is een andere samenleving, een samenleving waarin een dergelijk optreden door niemand meer aanvaard zou worden. Nee, er zullen nu politieke oplossingen moeten komen.

Engin Yildrim in de Volkskrant, 2 mei

De werkelijke vraag achter de crisis is [...] wat voor soort democratie in Turkije de overhand zal krijgen – een bestuur van een seculiere elite met een autoritair tintje, of een open en transparante democratie onder islamitische democraten.

Suat Kiniklioglu van het Ankara-burau van het German Marshall Fund in NRC Handelsblad, 3 mei

De reden dat de ogen van de wereld deze week gericht zijn op Turkije, is de mogelijkheid dat het leger zou kunnen ingrijpen om de rol van de islam in de regering te beperken. Want als Turkije islam en democratie niet kan verzoenen, wie dan wel?

The Economist, 5 mei