Aan de gracht

Het kan raar lopen. Zo’n dertig jaar geleden waren de Oost- en Westhaven in Gouda plekken waar niemand wilde wonen. Een van de bewoners van de Westhaven kan smakelijk vertellen over de meewarige blikken die hem destijds ten deel vielen als hij vertelde dat hij en zijn vrouw een grachtenpand hadden gekocht. Aan de gracht wonen, dat was toch wel heel treurig. Maar ja, ze hadden geen keus, want voor een huis in de populaire Goudse nieuwbouwwijk Bloemendaal waren ze niet bemiddeld genoeg.

Inmiddels is wonen in Bloemendaal een beetje sneu. Als je erbij wilt horen, woon je in de binnenstad. Liefst aan een van de grachten natuurlijk. Zo’n beetje elk huis aan de Oost- en Westhaven is rijks- of gemeentemonument. De jongste huizen zijn gebouwd rond 1900, maar het gros staat er al veel langer. Geregeld staat er een pand in de steigers, want er wordt wat af gerestaureerd. Panden die geen woonbestemming hadden, zoals de kerk of de kraamkliniek, zijn voortvarend omgebouwd tot appartementen.

Aan de Oosthaven staan twee nieuwe panden. Het ene is de rechtbank, een bakstenen kolos met smalle verticale glazen openingen. Het ontwerp zal ongetwijfeld iets symboliseren. Tralies? De transparantie van het rechtsstelsel?

Het andere is een appartement uit 1978, dat toegeschreven wordt aan Rietveld junior. Intrigerend, want Gerrit Rietveld junior overleed al in 1961. De beroemde senior heeft hem zelfs drie jaar overleefd. De enige Rietveld die als architect actief is, schijnt uit New York te komen en is geen familie.

Toch had het een Rietveld kunnen zijn, dit appartement met zijn strakke lijnen en felle kleur blauw. Op de begane grond is een winkelruimte. Het appartement is op de eerste, tweede en derde verdieping. Op de eerste verdieping is een ruime hal met een grote woonkeuken. Met dubbele schuifdeuren kun je de hal bij de keuken trekken of juist afscheiden. Op de tweede verdieping is de woonkamer, op de derde de slaapkamer, de badkamer en het balkon. Het vele glas en de slimme lichtkanalen zorgen voor een overvloed aan daglicht.

Het appartement zit op een hoek en op de eerste twee verdiepingen zit precies in die hoek een erker. Daar zet je je bureau neer, of een luie stoel. Vervolgens blijf je de hele dag naar buiten kijken, naar die prachtige Oost- en Westhaven, waar iedereen wel zou willen wonen.

Wilma van Hoeflaken

Foto Luciana Caputo