in de marge

Ruim een half jaar geleden werden in ons land de eerste biometrische paspoorten uitgegeven. De nieuwe paspoorten bevatten een flinterdunne microchip waarop naast onze ‘normale’ persoonsgevens ook een biometrisch bestand is opgeslagen: een gedigitaliseerde gelaatsscan.

Deze gelaatsscan zal in een volgende fase van het paspoort met een tweede biometrische sleutel worden uitgebreid, namelijk met een scan van de afdruk van de linker- en rechterwijsvinger.

Biometrische gegevens zijn betrouwbaarder dan pincodes of wachtwoorden. Je hoeft ze niet te onthouden én ze kunnen niet in verkeerde handen komen.

Helaas geldt dat niet voor alle biometrische data. In de praktijk is gebleken dat een gelaatsscan nooit helemaal betrouwbaar is en een vingerafdruk kun je vervalsen: een handige crimineel kan met behulp van latex een kopie van een vingerafdruk maken.

Dan maar een irisscan zoals die op Schiphol wordt gebruikt? Nee, dat systeem valt ook te misbruiken: gewoon met een foto van het oog die op een contactlens is geplakt.

De Japanse elektronicagigant Hitachi experimenteert al jaren met een andere biometrische sleutel: door met een infraroodstraal het aderpatroon in een vinger te scannen. Want net zoals bij de vingerafdruk heeft iedereen een uniek aderpatroon.

Het systeem wordt al mondjesmaat in banken toegepast, maar van de zomer komt de consumentenversie van dit systeem op de Europese markt: de ‘Johmon J300’. Voor ongeveer 200 euro kan je met dit finger vein identification system je pc beveiligen.

En als iemand nou je vinger afhakt? Tsja, hiermee zijn verschillende systemen nog om de tuin te leiden, maar de ‘Johmon J300’ van Hitachi niet. Want bij een dode vinger is het aderpatroon voor de scanner namelijk onherkenbaar geworden.

Ruud van Marion