Even de belangrijkste man

Voor even hing gisteren de hele financiële wereld aan de lippen van Huub Willems.

Maar wie is deze voorzitter van de ondernemingskamer eigenlijk?

Degenen die voorzitter Huub Willems van de ondernemingskamer zeggen te kennen weten dat hij het allemaal prachtig vindt. De aandacht voor hem, voor zijn kamer, en voor zijn uitspraken.

Gisteren hing de financiële wereld aan zijn lippen. Voor even is Willems (62) de belangrijkste man van het Nederlandse bedrijfsleven. Zijn uitspraak, gisteren om vier uur, in de zaak die beleggersvereniging VEB heeft aangespannen tegen ABN Amro, bepaalt de overnamestrijd om de Nederlandse bank. Zíjn antwoord op de vraag of ABN Amro al dan niet zijn Amerikaanse dochter LaSalle mag verkopen, bepaalt of de bank haar voorgenomen ‘fusieplan’ met het Britse Barclays kan doorzetten.

Een machtig moment voor Willems. En hij geniet ervan. „Hij heeft een zekere ijdelheid, ja”, zegt iemand die geregeld als deskundige door de ondernemingskamer wordt ingeschakeld.

Willems treedt vaak op bij congressen over onderwerpen waar hij als rechter over moet oordelen. Direct na de ABN Amro-zitting van zaterdag vloog Willems naar Amerika voor een conferentie over aandeelhoudersactivisme. „Het is goed dat Willems zich mengt in dat juridische debat”, zegt Marnix Holtzer, voorzitter van de Vereniging Corporate Litigation. „Hij heeft een enorme kennis.”

Niet iedereen is gecharmeerd van Willems’ publieke optredens buiten de rechtbank. „Een ontzaglijk ijdel man op een belangrijke plek is levensgevaarlijk”, zegt een voormalig captain of industry.

Een belangrijke plek is het zeker, de ondernemingskamer van het gerechtshof Amsterdam. Sinds de oprichting ervan in 1971 buigt die zich over geschillen tussen bedrijven en hun aandeelhouders of werknemers. Limburger Willems diende in zijn loopbaan verschillende afdelingen van de rechterlijke macht. Hij veroordeelde als strafrechter hasjsmokkelaar Charles Z., en zakenman Joep van den Nieuwenhuyzen, en behandelde familiezaken. Als voorzitter van de ondernemingskamer, sinds 1996, behandelde hij grote zaken. Hij greep in bij de ‘tasjesoorlog’ tussen Gucci en LVMH, boog zich over wanbeleid bij Laurus en keurde een jaarrekening af bij KPN.

Willems wordt geroemd om zijn creatieve oplossingen. Begin dit jaar stelde hij zowel het bestuur van Stork tevreden als twee morrende hedgefondsen in de ‘opknipstrijd’. Hij gaf beide partijen een beetje gelijk, en benoemde drie supercommissarissen om te bemiddelen. „Creatief was dat zeker”, zegt een oud-bestuursvoorzitter van een grote multinational, maar hij betwijfelt of het juridisch deugt. „De meeste beslissingen van Willems in grote zaken zijn later door de Hoge Raad teruggedraaid.”