Debat over ABN Amro

Gevaar voor zelfvertrouwen

[...] Maakt het in een mondiale economie, waarin kapitaal niet gehinderd door grenzen continu op zoek is naar het hoogste rendement, nog wat uit wat de nationaliteit van een aandeelhouder is of waar de onderneming officieel is gevestigd? In het geval van ABN Amro moet die vraag met ja worden beantwoord. Het verdwijnen van de naam ABN Amro, maar dat geldt ook wanneer de bank degradeert tot een filiaal van Barclays, zal hoe dan ook een negatieve invloed hebben op Amsterdams positie als financieel centrum en de daaraan verbonden werkgelegenheid. In de financiële sector draait het bovendien in hoge mate om vertrouwen. Wanneer zelfs de positie van de grootste bank van het land niet veilig is, kan dat vertrouwen makkelijk schade worden toegebracht.

Aan het lot van ABN Amro kleeft daarnaast nog een aspect dat de samenleving als geheel aangaat. Materieel mag het weinig uitmaken welk logo er op ons bankpasje staat, voor het nationale zelfvertrouwen en het ambitieniveau is het wel degelijk van belang wie de uiteindelijke zeggenschap heeft over sleutelsectoren van de economie. Dit klemt temeer nu bij velen het gevoel leeft dat de nationale identiteit toch al onder druk staat. Economie is ook politiek.

Schromen landen als Duitsland en Frankrijk om die reden doorgaans niet op te komen voor het nationale erfgoed, in politiek Den Haag heerst vooral stilzwijgen. Het is waar: de marges voor de politiek zijn smal, wil men niet vervallen in een regelrecht protectionisme. Dat doet weinig af aan het feit dat het bij een overname of fusie om meer gaat dan de belangen van de aandeelhouders alleen. Het is ook precies wat de wetgever destijds voor ogen had toen werd bepaald dat een onderneming steeds de belangen van alle partijen – dus ook werknemers en consumenten – tegen elkaar dient af te wegen. [...]

(Hoofdartikel in de Volkskrant)

Mogelijk nog andere bieders

[...] Als ABN kiest voor een eerlijke veiling, is het helemaal niet zeker dat RBS (Royal Bank of Scotland) wint. Een proces dat uitzicht biedt op een vriendschappelijk akkoord zou ook andere bieders kunnen aantrekken die [...] een sterker consortium kunnen vormen dan RBS.

Voor de operaties van ABN in Italië en Brazilië zijn logischer eigenaars te bedenken dan Santander. Het is zelfs denkbaar dat Barclays een consortium leidt dat de opsplitsing wil, waar ook Bank of America in zit, om zo juridische risico’s te elimineren. RBS ligt voor, met een hoger bod, een groter percentage cash, en met ABN’s management in de touwen. Maar hoe transparanter de ontmanteling van ABN wordt, hoe meer competitie er kan komen.

(Lex-column in de Financial Times)