Breng de hond in balans

Alternatieve geneeswijzen voor dieren zijn populair.

Maar van artsen is er kritiek. „Van trillingen is nog nooit een dier beter geworden.”

Op haar spreekuur verscheen een man met een kat. Het beest had voor de zoveelste keer een blaasontsteking. Antibiotica hielp niet. Daarom schreef Juul Schueler een biochemische zoutbehandeling voor. „Om de celfuncties te herstellen.”

Schueler is van origine bioloog en werkt nu als alternatief genezer voor dieren. In haar praktijk ‘De Dierenwijzer’ in Nijmegen adviseerde ze de eigenaar van de kat om het beest niet meer in de buurt van de magnetron te laten slapen. Alle stekkers in het huis moesten bovendien uit het stopcontact. „Want het dier had last van elektrosmog.” En de man moest iets doen aan zijn eigen emotionele problemen. Want ook daar leed de kat onder. „Dieren spiegelen het gedrag van het baasje. Verdriet pikken ze op.”

Na de behandeling was de kat weer helemaal de oude, zegt Schueler. In haar praktijk komen voornamelijk mensen met honden en katten. Soms brengt iemand een cavia of een parkiet. Alle dieren zijn welkom. „Ook goudvissen.”

Alternatieve geneeswijzen voor dieren, ook wel veterinaire natuurgeneeskunde genoemd, zijn populair. Op internet staan tal van sites over dit onderwerp. Wie opzoek gaat naar een dierenpraktijk zal via google (met de woorden: alternatieve, geneeswijzen, dieren, praktijk) uitkomen op 68.900 hits. Er zijn zelfs beroepsopleidingen op HBO-niveau. In Meppel zit de Beroepsopleiding tot Natuurlijke Geneeswijzen voor Dieren en in Breda de Silverlinde voor veterinaire natuurgeneeskunde. De opleidingen zijn echter niet geaccrediteerd.

Directeur van de Silverlinde, Margriet Cremers Dudok van Heel, heeft het aantal studenten sinds de opening van de school in 1998 zien groeien van 25 naar 180 studenten. Ze zit op een bankje op het landgoed Yzer Hek van de school. Om haar heen scharrellen kippen en pauwen. In de verte rennen paarden. Alle dieren worden in de klas gebruikt. In een eeuwenoude boerderij op het landgoed krijgen studenten les in een klaslokaal en in de stallen. „We werken vanuit een holistische visie”, zegt ze. „We kijken naar lichaam en geest, naar sterke en zwakke punten.”

In de reguliere dierengeneeskunde schrijven artsen snel chemische stoffen voor, vertelt ze. „Maar dan pak je alleen de symptomen aan, en niet de oorzaak. En wij gaan opzoek naar de oorzaak. Waar en waardoor is de balans in het lichaam verstoord?”

Dat is ook de filosofie die Juul Schueler hanteert. Neem die kat met die blaasontsteking, zegt ze. Die had last van emotionele stress en elektrosmog. „Dan kun je wel antibiotica voorschrijven, maar de problemen blijven terugkomen.” Antibiotica kan bovendien nieuwe klachten veroorzaken. „De balans in de darmen wordt verstoord en dieren kunnen huidklachten krijgen.”

De natuurgenezers merken dat steeds meer diereneigenaren voor de alternatieve geneeskunde kiezen. Mensen zouden inzien dat reguliere artsen niet altijd de helpende hand kunnen bieden.

De reguliere geneeskunde heeft inderdaad zijn beperkingen, zegt Hans Harm, dierenarts en lid van de Vereniging tegen Kwakzalverij. „Maar mensen moeten niet denken dat de alternatieve geneeskunde wel oplossingen biedt. Er is nog nooit enig wetenschappelijk bewijs geleverd dat alternatieve geneeswijzen een heilzame werking hebben”, zegt hij. „Het is complete onzin.” Natuurgenezers zijn geen artsen en hebben volgens hem onvoldoende kennis van diergeneeskunde om verantwoord te kunnen diagnosticeren en behandelen.

De Silverlinde werkt naar eigen zeggen veel samen met reguliere dierenartsen. Dieren met kanker, ernstige verwondingen of bijvoorbeeld een stakende bevalling sturen ze door. „In zulke gevallen kosten onze behandelmethodes te veel tijd en kan er schade ontstaan.”

Volgens directeur Cremers Dudok van Heel komen veel klachten van dieren door de huidige moderne maatschappij. „Beesten, neem bijvoorbeeld paarden, worden doorgefokt, in te kleine hokken gezet, moeten de hele dag naar de radio op de manege luisteren en staan in tl-licht, bovendien hebben ze maar weinig sociale contacten. Dat veroorzaakt stress en problemen.”

Bij de Silverlinde worden reguliere medische vakken gecombineerd met gedragsleer, voedingsleer, kruidenkunde, essentiële oliën, homeopathie en bloesemtherapie. Bij Juul Schueler worden de dieren onderworpen aan dezelfde therapieën en ze gebruikt ook biochemische zouten en hanteert Tteam en reiki (zie kader).

Schueler werkt, in tegenstelling tot de Silverlinde, ook met de Bicom 2000. Dat apparaat wordt ingezet bij bioresonantie-therapie. Een ingewikkelde behandeling die veel uileg vereist, maar Schueler probeert het eenvoudig te houden: je plakt elektroden op het dier en bevestigt de draden aan het apparaat. Het toestel kan elektromagnetische trillingen opvangen. De Bicom 2000 scheidt vervolgens gezonde en zieke trillingen. Als een dier onwel is, worden cellen in het lichaam verstoord en zal de lichaamseigen frequentie veranderen. Het apparaat zorgt er voor dat de gezonde harmonische trillingen versterkt worden teruggegeven, de ziekmakende disharmonische trillingen worden gespiegeld en teruggeleid naar het dier. Zo verdwijnen ziekmakende trillingen, legt Schueler uit.

Bij de uitvoering van de therapie horen ook nog ampullen met daarin vloeistoffen die verband houden met de vijf elementen van de Chinese en oosterse geneeskunde: vuur, aarde, metaal, water en hout. Haar herdershond legt ze geregeld aan het apparaat om hem goede energie te geven.

Dierenarts Hans Harm noemt de therapie „krankjorum en absurd”. „Van trillingen is nog nooit een dier beter geworden.” Schueler is de kritiek gewend. „Bewijzen kan ik het niet, maar mijn resultaten speken voor zich.”