Creatief, ijdel en belangrijk

Voor even is Huub Willems de belangrijkste man van het Nederlandse bedrijfsleven. Wie is de voorzitter van de ondernemingskamer?

Huub Willems Foto NRC Handelsblad, Maurice Boyer Ondernemingskamervoorzitter Huub Willems in de zaak tegen ABNAmro over de fusie met Barclays Foto NRC H'Blad, Maurice Boyer 070429 Boyer, Maurice

Degenen die voorzitter Huub Willems van de ondernemingskamer zeggen te kennen weten dat hij het allemaal prachtig vindt. De aandacht voor hem, voor zijn kamer, en voor zijn uitspraken.

Vandaag hangt de financiële wereld aan zijn lippen. Voor even is Willems (62) de belangrijkste man van het Nederlandse bedrijfsleven. Zijn uitspraak, vanmiddag om vier uur, in de zaak die beleggersvereniging VEB heeft aangespannen tegen ABN Amro, bepaalt het verloop van de overnamestrijd om de Nederlandse bank. Zíjn antwoord op de vraag of ABN Amro al dan niet haar Amerikaanse dochter LaSalle mag verkopen, bepaalt of de bank haar voorgenomen ‘fusieplan’ met het Britse Barclays kan doorzetten.

Een machtig moment voor Willems. En hij geniet ervan. „Hij heeft een zekere ijdelheid, ja”, zegt iemand die geregeld als deskundige door de ondernemingskamer wordt ingeschakeld.

Willems treedt vaak op bij congressen over onderwerpen waar hij als rechter over moet oordelen. Direct na de ABN Amro-zitting van zaterdag vloog Willems naar Amerika, voor een conferentie over aandeelhoudersactivisme.

„Het is goed dat Willems zich mengt in het juridische debat”, zegt Marnix Holtzer, advocaat en voorzitter van de Vereniging Corporate Litigation. „Hij heeft een enorme kennis.” Ook Willems is bestuurslid van de vereniging. Net als Duco Oranje, die in de ABN Amro-zaak voor Barclays optreedt. Belangenverstrengeling? Holtzer: „We komen elkaar geregeld tegen, maar Willems weet de zaken goed te scheiden.”

Niet iedereen is gecharmeerd van Willems’ publieke optredens buiten de rechtbank. „Een ontzaglijk ijdel man op een belangrijke plek is levensgevaarlijk”, zegt een voormalig captain of industry.

Een belangrijke plek is het zeker, de ondernemingskamer van het gerechtshof Amsterdam. Sinds de oprichting ervan in 1971 buigt die zich over geschillen tussen bedrijven en hun aandeelhouders of werknemers. Limburger Willems diende in zijn loopbaan verschillende afdelingen van de rechterlijke macht. Hij veroordeelde als strafrechter hasjsmokkelaar Charles Z., en zakenman Joep van den Nieuwenhuyzen, en behandelde familiezaken. Als voorzitter van de ondernemingskamer, sinds 1996, behandelde hij grote zaken. Hij greep in bij de ‘tasjesoorlog’ tussen Gucci en LVMH, boog zich over wanbeleid bij Laurus, keurde een jaarrekening af bij KPN en bevroor tijdelijk een fusie van HBG in de ‘baggeroorlog’.

Willems wordt geroemd om zijn vaak creatieve oplossingen. Begin dit jaar stelde hij zowel het bestuur van Stork tevreden als twee morrende hedgefondsen in de ‘opknipstrijd’. Willems gaf beide partijen een beetje gelijk, en benoemde drie supercommissarissen om te bemiddelen.

„Creatief was dat zeker”, zegt een oud-bestuursvoorzitter van een grote multinational, maar hij betwijfelt of het juridisch deugt. „De meeste beslissingen van Willems in grote zaken zijn later door de Hoge Raad teruggedraaid.”