Vooruitgang

Sinds kort heeft mijn NS station een geautomatiseerde fietsenstalling. De banenpooler van voorheen wijst gebruikers nog even de weg. Ik struikel binnen door een stalen draaihek terwijl ik tegelijkertijd mijn fiets door de ernaast gelegen klapdeur jongleer.
’s Avonds hijs ik me in het harnas om de horde opnieuw te nemen. Gespannen focus ik me op de draaideur voor mijzelf en de klapdeur voor de fiets. Knipperend weigert de automaat te geloven dat mijn chippas geladen is. De rij forensen achter me groeit. Het hek knelt. Dan gooit de aardige banenpooler me een ‘Sesam open u’-pas toe. Ik haast me naar buiten. Hoe moet het als hij straks thuis zit?
Simone Sas