Robert Levon Been van BRMC (zang, bas, gitaar)

Deze week verschijnt de nieuwe, vierde cd van BRMC. Na het hoofdzakelijk akoestische Howl (2005), is Baby 81 weer elektrisch, en soms psychedelisch.

Wat was de eerste plaat die je zelf kocht?

„Dat was Going Blank Again van de Britse band Ride, begin jaren negentig. Tot die tijd luisterde ik met vrienden naar Metallica en heavy metal. Muziek was meer iets gezelligs dan wezenlijks voor mij. Tot Ride. Toen ik hun liedje Going Blank Again hoorde, ging de wereld van zwart-wit naar kleur: alles klonk anders, smaakte anders. Ik herinner me dat ik echt pissig was dat niemand me dat eerder had laten meemaken.”

Ben je een verzamelaar?

„Ik koop vooral vinyl. Ik koop inderdaad heel veel. Bob Dylan, The Band, Primal Scream, John Lennon, die heb ik allemaal compleet. Maar ik maak me niet druk over de persing of uitgave. Als hij maar draait.”

Favoriete plaat:

„Change Is Gonna Come van Sam Cooke, samen met Imagine van John Lennon. Voor mij horen die twee bij elkaar.”

Beste dansnummer:

„XTRMNTR van Primal Scream geeft me altijd energie. We hebben dat nummer ook eindeloos gedraaid tijdens de ritten door Amerika, van optreden naar optreden. Daar blijf je tenminste bij wakker.”

Troostplaat:

„Voor troost luister ik naar atmosferische muziek. Brian Eno bijvoorbeeld, The Big Ship, of Evertime I See Your Smile van Spacemen 3. Zulke instrumentale muziek maakt me rustig.”

Wat zouden mensen niet van je verwachten:

„Dat ik ook houd van Goldfrapp en Chemical Brothers. Dat is geen rock ‘n’ roll in de strikte zin, maar ik kan er toch door gegrepen worden.”