Telecom Italia: ondoorzichtig spel

De buitenstaanders onder de aandeelhouders van Telecom Italia lopen voor de zoveelste keer een controlepremie mis. Dat hoeft geen verbazing te wekken. Telkens als de zeggenschap over het Italiaanse telecomconcern de afgelopen tien jaar in andere handen overging, kregen de insiders een speciale behandeling en werden de buitenstaanders aan hun lot overgelaten.

Ditmaal bestaan de insiders uit een groep Italiaanse instanties en het Spaanse telecomconcern Telefónica. Een concurrerend bod van de Mexicaan Carlos Slim en AT&T boette aan kracht in toen Italiaanse politici duidelijk maakten dat ze er niets in zagen, wat ertoe leidde dat AT&T zich terugtrok.

De oude insider, Pirelli, krijgt een premie van 25 procent bovenop de marktwaarde voor zijn belang. Dat moet een teleurstelling zijn voor Marco Tronchetti Provera, de topman van Pirelli. Hoewel hij erin is geslaagd iets te redden van het fiasco van zijn telecomavontuur, is het niet veel.

De nieuwe insiders zijn echter niet allemaal gelijk. De Italiaanse aandeelhouders – Generali, Mediobanca, Intesa SanPaolo en de familie Benetton – zijn de echte insiders. De Italianen betalen een lagere premie om het leeuwendeel van de zeggenschap in handen te krijgen. De Spanjaarden betalen daarentegen een hogere premie voor minder zeggenschap.

De Italianen leggen 2,53 euro per aandeel op tafel voor hun belang, Telefónica betaalt 2,82 euro, 11 procent extra. De Italianen mogen 13 directieleden van TI benoemen, onder wie de president-commissaris. Telefónica krijgt alleen twee commissarissen. En Telefónica kan slechts op gepaste afstand samenwerken met Telecom Italia. De Italianen zullen heel goed in de gaten houden dat Telefónica geen douceurtjes krijgt toegespeeld.

De Spanjaarden zijn er vermoedelijk op uit ooit de volledige zeggenschap naar zich toe te trekken. Maar dan zullen de Italianen opnieuw een premie eisen. Dat betekent niet dat Telefónica nu een slechte overeenkomst heeft gesloten. Tot nu toe heeft het bedrijf pas 2,3 miljard euro geïnvesteerd, en daarmee heeft het zich een optie verworven op het grootste telecomconcern van Italië.

Maar vanuit een breder perspectief bezien is het voordeel dat de Italiaanse insiders genieten alleen maar mogelijk doordat deze hele situatie zo ondoorzichtig en gepolitiseerd is geraakt dat concurrerende biedingen op het hele concern van andere internationale gegadigden zich niet hebben voorgedaan. De winst van een paar Italianen met goede connecties gaat ten koste van het Italiaanse algemeen belang.

Hugo Dixon

Voor meer commentaar uit Londen: www.breakingviews.com.Vertaling Menno Grootveld