Charme versus imago misdadig Zuid-Afrika

Zuid-Afrika is wél een leuk land. Die boodschap probeert de Zuid-Afrikaanse minister van Veiligheid momenteel aan de man te krijgen in Europa. Charles Nqakula begon zijn charmeoffensief deze week in Groot-Brittannië waar hij een ontmoeting had met bijna dertig bedrijven en mogelijke investeerders wilde overtuigen dat Zuid-Afrika de slag tegen de misdaad aan het winnen is. Volgende maand reist hij met dezelfde boodschap naar Oostenrijk en Italië.

Nederland kan hem volgens zijn woordvoerder begin volgend jaar verwachten. „We moeten dat negatieve beeld van ons land uit de wereld zien te krijgen”, zegt woordvoerder Hangwani Mulandzi vanochtend desgevraagd.

In Londen had de minister vorige week ook een ontmoeting met geëmigreerde Zuid-Afrikanen die hun vaderland zouden hebben verlaten uit angst voor de misdaad. „Ik voel met jullie mee”, zou de minister hebben gezegd. Dat is opmerkelijk. Tijdens een parlementsdebat vorig jaar zei dezelfde minister dat Zuid-Afrikanen niet zo moeten zeuren over criminaliteit, en dat ze anders maar ergens anders moesten gaan wonen.

Nqakula legt op zijn promotietour onder meer uit dat 80 procent van de misdaad in Zuid-Afrika het gevolg is van „ruzies tussen mensen die elkaar kennen”. „Dat is misdaad als gevolg van stress”, legt zijn woordvoerder uit. „Die overige 20 procent pakken we aan met meer mankracht en betere technologie.” De minister wil onder meer 15.000 reservisten inschakelen en hoopt de politiemacht voor 2010 te hebben verdubbeld tot bijna 200.000 man. Nqakula kreeg in Londen enthousiaste reacties.

Volgens The Sunday Times beloofde één bedrijf miljoenen dollars aan investeringen als Zuid-Afrika de misdaad inderdaad onder controle weet te krijgen. Vorig jaar werden bijna 19.000 moorden gepleegd in Zuid-Afrika.

Oppositiepartijen reageerden gisteren geïrriteerd op het nieuws van de rondreizende minister. „Nqakula zou het thuisfront moeten uitleggen wat hij aan misdaad denkt te gaan doen, in plaats van het buitenland”, was de reactie bij twee blanke oppositiepartijen.