Kwaadaardige aanval op de ChristenUnie

Beau van Erven Dorens karakteriseert de ChristenUnie als `orthodoxe kruisvaarders` (NRC Handelsblad, 24 april). De wijze waarop hij dit motiveert heeft echter meer weg van een kruistocht dan de rol die de ChristenUnie als regeringspartij speelt. Hij verwijt de CU dat zij ”een eind wil maken aan de licentie van de abortus van Women on Waves” en dat het haar ”niet uitmaakt, dat 20 van de 46 miljoen abortussen per jaar illegaal worden gepleegd met als gevolg infecties en verwondingen waar 1 op de 6 van die illegaal geopereerde vrouwen aan overlijdt”. In deze trant schildert hij nog meer gruwelijkheden van de `pervers-religieuze fantasieën` die Rouvoet en de zijnen op ons willen loslaten.

Van Erven Dorens fantaseert er echter zelf op los. Rouvoet en Slob hebben voor, tijdens en na de kabinetsformatie betoogd, dat zij niet beogen de bestaande wetgeving terug te draaien. Rouvoet heeft op het partijcongres degenen, die dit van hem verlangden, voorgehouden of zij wel beseften wat de gevolgen daarvan zouden zijn. Hij heeft daarbij de gevolgen geschilderd in bewoordingen die voor die van Beau van Erven Dorens niet onderdoen.

Beau van Erven Dorens neemt geen kennis van wat Rouvoet en de zijnen werkelijk voor ogen staat. Hij voert zijn eigen kruistocht tegen een niet-bestaande tegenstander, die hij bestrijdt op standpunten die deze niet vertegenwoordigt. Dat is onwaardig. Erger: het is kwaadaardig.