Geen vislucht voor de koningin Woudrichem mag niet virtueel koekhappen

De koninklijke familie bezocht vandaag Woudrichem en Den Bosch. Prinses Mabel hield een ei op een lepel. „Ze stellen je echt op je gemak.”

Touwtrekken in Woudrichem. High-tech dingen wilde het hof niet. Foto Merlin Daleman Koninginnedag in Woudrichem. 30-04-07 © Foto Merlin Daleman Daleman, Merlin

Woudrichem, 30 april. - Boven het haventje van Woudrichem cirkelt een helikopter als de koninklijke familie stipt om tien uur binnenvaart, begeleid door acht zalmschouwen en twee politieboten. Duizenden oranjefans staan op de groene stadswallen. Cameramannen van de NOS overzien de nauwe straatjes binnen de vesting vanuit de lucht. Ze zweven in een bakje aan het uiteinde van een grote gele grijparm.

Koningin Beatrix draagt een rozerode hoed boven een ensemble in rood en aardetinten. Prinses Laurentien heeft een bijna fluorescerend groene blouse aan, met bijbehorende haarband. Alle prinsessen dragen hakken, die van Mabel zijn het hoogst.

Terwijl vier mannen een boot op de kade takelen met een kaapstaander, begroet Henk de Kock, voorzitter van de Oranjestichting Wilhelmina, de koninklijke familie. Hij is even opgestaan uit zijn rolstoel – vorig week was hij gevallen tijdens de voorbereidingen voor het feest. De prinsen schudden hem de hand en bedanken hem voor het feest. „Het ging zo snel”, zegt De Kock, als ze zijn doorgelopen, „maar ze stellen je echt op je gemak”.

Als de koninklijke familie voorbij is gelopen, komen de deelnemers van het tableau vivant uit de schilderijlijsten. Dan mag ook de eerste vis gebakken worden. Tot de familie weg was, deden de mannen maar alsof. Ze hadden dat zelf het liefst anders gezien, zegt een man met een baard en een schipperspet. Maar de koningin kan niet aan alles aandacht besteden. En als er vis gebakken wordt, vindt zij dat ze moet blijven wachten tot de vis ook klaar is om gegeten te worden.

Het feest in Woudrichem is georganiseerd door alle dorpen en buurtschappen die bij de gemeente horen, zoals Giessen, Almerkerk en Oudendijk. De koningin moest de 800 meter van de wandeling door de vesting in 35 minuten afleggen; ze kon vijf minuten aan een dorp besteden. En in die vijf minuten kon ze hoogstens aandacht schenken aan drie onderdelen.

Voor de groene stadswallen dansten Laurentien en Constantijn op de muziek van het Maasmatenkoor. Prinses Mabel deed mee aan een race met een ei op een lepel. Ze wankelde ermee over een smalle plank. Als haar ei valt, legt ze het snel weer terug en loopt door. Voor de neus van een geblinddoekte prinses Sekrève trekt Pieter van Vollenhoven, vandaag jarig, steeds snel de vis weg waar zij naar hapt. Prinses Máxima was er niet bij vandaag. Zij is net bevallen van haar derde kind. „Heel begrijpelijk; maar het scheelt wel een paar duizend toeschouwers”, zei Henk de Kock.

In de kleine vesting mochten vanmorgen maximaal 15.000 mensen naar binnen, zij hadden van tevoren een rode toegangskaart gekregen. Binnen de vesting, met z’n nauwe straatjes wonen ongeveer 1.800 van de 14.500 inwoners van heel Woudrichem. Buiten de wallen bij de gevangenispoort staan nog de witte houten huisjes in het schootsveld van de kanonnen. Als er vroeger oorlog dreigde, werden ze snel afgebroken.

Het moest een gewone Koninginnedag zijn.

Vervolg KONINGINNEDAG: pagina 3

KONINGINNEDAG

Woudrichem mag niet virtueel koekhappen

Vervolg van pagina 1

Dat had het hof van tevoren laten weten. ‘De koningin komt toevallig langs.’ En ze wilde liever geen hightech dingen, die anders ook niet werden gedaan. In Woudrichem denken ze dat het hof daarmee doelde op het virtuele koekhappen dat Almere vorig jaar organiseerde. Wat georganiseerd werd, mocht ook geen extra publiek trekken. „Geen Marco Borsato”, zei Jan Kolff van de Oranjevereniging in Oudendijk.

Het hof gaf een aantal aanwijzingen. Voor de stadspoort gaf een Oudendijkse kunstenaar les in mallen maken aan cursisten. Een expositie van zijn werk mocht niet, want dat was te statisch: er moest iets gebeuren. Daarom was er ook gekozen voor een levend schilderij, met inwoners in historische klederdrachten. Ook de tandarts deed mee, omdat hij zo graag weer iets met middeleeuwse tangen wilde doen.

Dat had hij vorige zomer ook al gedaan, toen Woudrichem zijn 650-jarige bestaan vierde. Toen was er ook al vis gebakken, en was er ook een boot uit het water getakeld met een kaapstander. Het was eigenlijk niet de bedoeling dat onderdelen van dat feest opnieuw gebruikt zouden worden. Het moet wel nieuw zijn, kregen de oranjeverenigingen te horen. Maar daar is wel enigszins mee gesmokkeld. Het zou ook zonde zijn, vindt De Kock, want bij het feest voor het 650-jarige bestaan was er niet zo veel publiek als nu, en het kwam ook niet op televisie. „En ach, weet de koningin veel”, zegt een lid van de oranjevereniging.

Voorzitter Henk de Kock zag er tegenop om met zeven dorpen en buurtschappen samen één Koninginnedag te organiseren. „Tussen de dorpen is er altijd wel rivaliteit. En die andere oranjeverenigingen zijn zo groot en erg koningsgezind.” Het nabijgelegen Oudendijk telt 125 huizen, de Oranjevereniging heeft er 250 leden. In Woudrichem stond de Oranjestichting de laatste jaren juist op een laag pitje. Het was moeilijk om vrijwilligers te vinden. Het tonsteken werd niet meer georganiseerd, omdat er onvoldoende deelnemers waren. Maar toen de koningin kwam meldden de vrijwilligers meldden zich zelf.

De samenwerking verliep uiteindelijk prima, zegt Henk de Kock. De dorpen hebben zich de afgelopen jaren al steeds meer gespecialiseerd. Ieder kan een onderdeel het beste. Dus organiseerde Woudrichem het voetbaltoernooi, Almkerk een boerenbruiloft en bouwde Oudendijk een café na.

Na Woudrichem ging de familie naar Den Bosch, waar ze iets later dan gepland arriveerde. Daar moesten de prinsen en prinsessen geblinddoekt Bossche bollen happen. Ook woonden ze een salsa- workshop bij en luisterden ze naar een lied van Guus Meeuwis.