Rechts marcherend in de Vlaamse beweging

Karel Dillen was een markant figuur in het Vlaams-nationalistische landschap. Gisteren overleed de oprichter van het rechtse Vlaams Blok

Toen het extreemrechtse Vlaams Blok zich in 2004 omdoopte in Vlaams Belang ging partijkaart nummer 1 naar Karel Dillen. De partij, eerder dat jaar veroordeeld wegens racisme, deed niet al te veel moeite te verhullen dat er behalve de naam weinig zou veranderen. Het was Dillen die in 1979 het Vlaams Blok oprichtte, én de voorloper daarvan, de Vlaams-nationale Partij, in 1977. Karel Dillen overleed gisteren op 81-jarige leeftijd.

Dillen, wiens vader dokwerker was, was na de oorlog actief in diverse nationalistische organisaties. Het Vlaams-nationalisme stond in die jaren in een kwade reuk omdat aanhangers ervan zich schuldig hadden gemaakt aan samenwerking met de nazi’s. Karel Dillen was geen collaborateur.

Wel nam hij het na de oorlog op voor collaborateurs. De Vlaamse krant De Morgen citeerde enkele jaren geleden uit een politierapport uit 1950 waarin verslag werd gedaan van een bijeenkomst waar Dillen sprak over „de Vlaamse helden, gevallen voor hun ideaal, helden gevallen aan het Oostfront, door sluipmoordenaars geveld”.

In 1978 kwam Dillen in het Belgisch parlement voor het Vlaams Blok. In de grondbeginselen werd gepleit voor ‘de terugkeer van de overgrote meerderheid der niet-Europese gastarbeiders naar hun eigen vaderland’. Pas in 1991 brak het Blok landelijk door, na een eerdere verkiezingsoverwinning in Antwerpen. Inmiddels was een nieuwe generatie VB’ers aangetreden: Filip Dewinter, Gerolf Annemans en Frank Vanhecke.

Dewinter wordt vaak gezien als de vertolker van de harde anti-migranten lijn, Annemans als de wat softere Vlaams-nationalist. In 1996 vermeed Dillen een keuze tussen de stromingen. Hij wees Frank Vanhecke aan als partijvoorzitter. Zelf sloot Dillen zijn politieke loopbaan af in het Europees Parlement (1989 - 2003)