De Theun de Vries-route

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week in Friesland

Douwe Kootstra is een Friese schrijver en verteller en hij is ook de secretaris van het Theun de Vriesgenootschap. Of ik weet dat Theun de Vries op 26 april 2007 honderd geworden zou zijn, vraagt hij. Nou nee, ik weet nog net dat Theun de Vries Het meisje met het rode haar geschreven heeft, meer niet. Maar dat durf ik niet te zeggen. Ik beaam gewoon Douwes idee: die week is geknipt om de Theun de Vries-route te bewandelen. Dat kan ik gevaarloos doen want wandelen rondom Veenwouden – daar werd De Vries geboren – deed ik al eens. Daar maakt stoere schoonheid de dienst uit.

Omdat het routeboekje (van wie anders dan van Douwe) het landschap bestrooit met korte citaten uit De Vries’ autobiografische verhalen, worden de weiden en de vaarten en de bomenranden nog noester (terwijl het zo eigenlijk mooi genoeg is).

Behalve als de wandeling door de stille dorpen voert. Mamma mia, wat een wandelcorvee. School, nog een school, hoek om, winkel, klinkers. Snurk. Behalve in Zwaagwesteinde. In De Vries’ jeugd zat het daar, beschrijft hij, vol spannend vuig volk. Nu is het niet anders. De bushokjes in de vogelwijk liggen aan barrels en er hangen kaal- en kortgeschoren jonge mannen op dreigende rijtjes in de zon. Tja, wat moet je ook als je niet van lezen houdt.

We beginnen nabij het kerkhof, waar de ouders van Theun rusten onder gerestaureerde zerken met glanzendzwarte letters. Theun zelf ligt in Amsterdam, vertelt een meneer.

We gaan het dorp uit en het land op.

De zon aait het water van de Goddeloze Singel, het rimpelt van genot. Het licht beroert de weiden en het rietland tot sidderens toe, het maakt dons van het fijne wilgenblad. Ik weet nog een Theuntitel: Stiefmoeder aarde. Stiefmoeders hebben de schijn tegen maar vaak zijn ze warme koesteraars. Zoals hier, waar moeder aarde ons op schoot neemt en zachtjes in onze oren blaast.

„Lama’s”, zegt man.

„Wat?”

„Lama’s”, herhaalt hij. „Daar.”

Hij loopt verder, ik blijf staan en kijk naar de schaapachtigen met de lange halzen. Drie in een wei. Hm.

Er beweegt iets. In de berm. Ik zie de dans van een hermelijn. Het diertje merkt mij niet op of het denkt dat ik een paaltje ben. Soepel als een eindje beige serpentine beweegt het met golvende sprongen over gras en asfalt. Een laatste grand jeté – weg is het wonder. Maar het geluk hangt nog tussen de halmen.

16,5 km. Theun de Vriesroute (serie Lauwerslandroutes). Uitg. VVV Noordoost-Friesland, Dokkum (tel. 0519 293800). T.g.v. de 100ste geboortedag van Theun de Vries organiseert het Genootschap op 2 juni 2007 een wandeling. Startpunt Schierstins, Veenwouden, 12.30 uur. Inl. en aanmelden: tel. 0511 472937.