Veilen kan ook nog

Heeft ABN Amro werkelijk de merites van een veiling ontdekt? De Nederlandse bank heeft ermee ingestemd de boeken te openen voor het bankconsortium dat het door het bestuur van ABN Amro aanvaarde bod van 66 miljard euro van Barclays wil overtreffen. Dat lijkt een dramatische ommekeer, hoewel ABN Amro niet echt een keuze had. Als Royal Bank of Scotland, Santander en Fortis geen toegang tot de boeken hadden gekregen, waren de aandeelhouders op de jaarvergadering van gisteren nog bozer geweest dan ze toch al waren op topman Rijkman Groenink. Maar om echt een veiling op gang te brengen, moet ABN Amro meer doen.

Dit is het punt waarop de raad van commissarissen in actie moet komen. De aandeelhouders wantrouwen de onpartijdigheid van het topmanagement. Maar in de raad van commissarissen zitten internationaal gerespecteerde figuren als David Baron de Rothschild, Paolo Scaroni van het Italiaanse ENI, en Arthur Martinez, de Amerikaanse president-commissaris. Zij moeten hun reputatie op de mondiale kapitaalmarkt beschermen. Daarom kunnen ze het zich niet veroorloven de verdenking op zich te vestigen betrokken te zijn bij iets wat ook maar lijkt op een complot dat de aandeelhouders aan het kortste eind laat trekken. Uiteindelijk zullen ze de zaak wellicht op dezelfde wijze moeten doordrukken als de commissarissen van Arcelor deden tijdens de biedingsstrijd met Mittal.

Het voornaamste probleem schuilt in de voorgenomen verkoop door ABN Amro van de Amerikaanse bank LaSalle aan Bank of America – en de mate waarin die overeenkomst het vermogen van het rivaliserende consortium aantast om heel ABN Amro te kopen. Groenink heeft betoogd dat dat zeker niet het geval is. Het consortium kan met Bank of America bieden op LaSalle, en vervolgens de rest van ABN Amro kopen in twee onderling verbonden transacties. Maar RBS zegt de kans niet te hebben om apart op LaSalle te bieden. De bank zou liever pas een bod op LaSalle willen uitbrengen als duidelijk is dat een bod op het hele concern zal slagen. Wettelijk gezien is het de vraag of dat kan.

De overeengekomen transactie met Barclays toont aan dat ABN Amro nú al gelooft dat haar toekomst beter verzekerd is als onderdeel van een concurrent dan als zelfstandige bank. Nu moet ABN Amro laten zien dat de bank volledig openstaat voor betere biedingen – van de concurrenten van Barclays, of van Barclays zelf.

Voor meer commentaar uit Londen: www.breakingviews.com.Vertaling Menno Grootveld