Liefdesgedicht

De zon straalt in de namiddag

Loop over de kade en zie

Iets dat ik nooit eerder zag

De liefde stijgt tot mijn knie

Ik loop langs een in bloei staande boom

Weer tref ik jouw blik

Jij glanst als chroom

De liefde stijgt tot mijn hoofd, waardoor ik me bijna verslik

Ik kijk naar de straatstenen één voor één

Ik betrap me er op dat ik aan jou denk

Toen je weer opeens verscheen

Dat is pas een mooi geschenk

Hopelijk keek je ook van mij op

En zie je iets in mij

En tegelijkertijd sla ik mezelf voor m’n kop

Maar door jou word ik weer blij

Gedicht van Daan van Harten 11 jaar, uit Heerenveen