Begint Suske en Wiske bij 67?

Levensvragen zijn tijdrovend; nrc.next richt zich op alledaagse mysteries.

Vandaag de vraag: waar zijn Suske en Wiske nr. 1 tot 67?

Het was een kwelling als kind. Na de rituele knipoog van Wiske op pagina 58, kon je weer eindeloos wachten op het nieuwe album van Willy Vandersteen. Het ergste was dat er ergens 66 avonturen van Suske en Wiske moesten zijn, die onverkrijgbaar waren. Het titeloverzicht achterop de rode kaft begint op ieder album bij nummer 67, De Poenschepper – ook bij De Poenschepper zelf.

De nummering van Suske en Wiske is een „zeer ingewikkeld verhaal”, zegt Sebastiaan van Zoelen, bestuurslid van ‘De Fameuze Fanclub’. Dat verhaal begint in 1946 met Rikki en Wiske in Chocowakije. Suske was er nog niet. Die wordt in nummer twee van het eiland Amoras opgepikt waar hij als wilde „in een apepakkie” rondliep, aldus Van Zoelen.

De Rikki uit het eerste album is de boksende, oudere broer van Wiske. Vandersteen wilde liever een leeftijdsgenootje als vriendje en bedacht een verdwijntruc. Op het eind van het avontuur gaat Rikki schoenen halen ‘op de bon’ en komt nooit meer terug. Ja, een halve eeuw later in De gevangene van Prisonov (2003). „Typisch een oplossing van mijn grootvader”, zegt Tom Wilequet, kleinzoon van Willy Vandersteen (1913-1990) en office manager bij de tekenstudio in het Belgische Kalmthout. „Niks uitleggen en gewoon doen.”

Hetzelfde credo geldt voor de raadselachtige nummering. Vertaald in keurig ABN, begint de Nederlandse uitgave van Suske en Wiske in 1953 met Bibbergoud. Deze ‘Hollandse ongekleurde reeks’ (1a t/m 23) in zwart-wit gaat in 1959 over in de ‘Hollandse tweekleurenreeks’ (8 t/m 39): oude en nieuwe albums krijgen een rode steunkleur. In 1964 komt de ‘Gezamenlijke tweekleurenreeks’ voor Nederland en Vlaanderen (51 t/m 66). En drie jaar later begint de huidige ‘Vierkleurenreeks’, van De Poenschepper tot De Krasse Koko (295) die woensdag 2 mei verschijnt.

Mooi. Maar waar zijn nu die nummers 1 tot en met 66?

Het antwoord: in de boekenkast, op de wc of in de winkel. In de Vierkleurenreeks zijn de oude verhalen gewoon weer opgenomen, soms opnieuw getekend en ingekleurd. De Krasse Koko is dus niet nummer 295, maar eigenlijk 229. „Dat doornummeren is zo gegroeid”, verklaart Wilequet. „Het staat al een tijdje achterop, in zo’n klein regeltje.”

Voor alle teleurgestelde lezertjes: De Fameuze Fanclub viert zondag in Ouwehands Dierenpark de twintigste fanclubdag. Kinderen mogen zelf Schanulleke-beeldjes beschilderen.