Kalm in het tempo van twee kinderen komen

Bridge to Terabithia. Regie: Gabor Csupo. Met: Josh Hutcherson, AnnaSophia Robb, Zooey Deschanel, Robert Patrick. In 66 bioscopen.

In de campagne rond Bridge to Tera-bithia wordt nogal de nadruk gelegd op de fantasy-elementen in de film. De computeranimaties vervullen in deze roerende jeugdfilm naar het boek van Katherine Paterson maar een kleine rol. De hoofdrollen worden opgeëist door Jess (Josh Hutcherson) en zijn vriendinnetje Leslie (AnnaSophia Robb) en dat is maar goed ook, want zij zijn oneindig veel interessanter dan elfachtige libellen, monsterlijke eekhoorns en harige gieren die uit de computer komen.

We leren Jess kennen als een ernstig kind uit een arm gezin. Hij hunkert naar de liefde van zijn strenge vader, maar die lijkt meer om Jess’ jongere zusje te geven. Armoede is een sociale handicap op school en tijdens elke rit in de schoolbus, elke pauze op het plein is een kwelling in Jess’ leven. Totdat een nieuw meisje op school komt, Leslie, dat ook nog zijn buurmeisje blijkt te zijn.

Tot dusver klinkt alles als de doorsnee Amerikaanse kinderfilm, maar regisseur Gabor Csupo toont een zeldzaam talent in zijn filmdebuut: geduld. We hoeven niet in één scène te weten hoeveel Jess van zijn vader houdt. De scènes in de bus en op school hebben de ambivalentie van het dagelijks leven. Hoop en wanhoop liggen altijd naast elkaar. Op school zitten niet alleen treiterkoppen maar ook de hemelse muziekjuf (Zooey Deschanel) die een doorslaggevende rol in het verhaal speelt. Leslie wordt ook bepaald niet in één klap Jess’ vriendin. Het duurt, en het mag duren.

De kalmte waarmee Csupo met zijn twee protagonisten optrekt, dwingt zijn publiek – en dat kan van tien jaar tot hoogbejaard zijn – als vanzelf in het tempo van de kinderen. Wij zien wat zij zien, wij voelen wat zij voelen.

Jammer dat Csupo zo graag zijn vaardigheid met digitale effecten wilde tonen en dat die zo letterlijk, zo echt zijn. Ze ontnemen ons het zicht op onze eigen fantasie en daar scheiden zich de wegen van Jess, Leslie en ons. Anders was de film niet heel mooi geweest, want dat is -ie nu, maar prachtig.