Eén procent geschikt

Uitzendwerk bestaat niet in India. Wel is het extreem lastig er goed personeel te krijgen. Paradoxaal genoeg door het enorme aanbod. Randstad richt zich in India daarom op werving en selectie.

Aan personeel geen gebrek, in India. Op bedrijfsterreinen zie je werknemers met een schaar het gras bijknippen. Bij tolpoortjes staat iemand tussen automobilist en poortje die het geld aanneemt, en wisselgeld en bonnetje teruggeeft. In wc’s van grote hotels staat continu een meisje, om... Ja, waarom eigenlijk?

Je zou dus niet denken dat het in India moeite kost om in een half jaar 400 nieuwe personeelsleden te vinden, zoals de Britse dienstverlener Capita net heeft gedaan. Maar volgens Sharad Gangal, hoofd human resources van Capita, ligt het ingewikkelder. „Er zijn hier misschien een miljard mensen. Maar het vinden van degenen met de goede vaardigheden, is als het zoeken naar een speld in een hooiberg”, zegt hij telefonisch.

Vandaar dat Gangal dat laat doen door EmmayHR, een Indiaas recruitmentbedriif in Mumbai dat ruim een jaar geleden werd overgenomen door Randstad. Om te groeien is het voor Randstad niet direct nodig uit te breiden naar nieuwe landen, vertelt op het hoofdkantoor in Diemen financieel directeur Robert-Jan van de Kraats, die over Azië gaat. Randstad groeit al hard door nieuwe diensten aan te bieden in de twintig landen waar het bedrijf al zit. In Duitsland ontwikkelt de uitzendmarkt zich door nieuwe wetgeving nu pas, waardoor het voor Randstad de grootste groeimarkt is. Bovendien bevindt 80 procent van de uitzendmarkt zich in de landen waar het bedrijf al zit. „Maar”, zegt Van de Kraats, „dat kan gaan verschuiven”.

Daarom besloot Randstad drie jaar geleden te onderzoeken in welke landen de markt op lange termijn het snelst zal groeien. De vaststelling dat India daarbij hoorde – naast China en Turkije – was volgens Van de Kraats „geen rocket science”. „Steeds meer mensen, steeds meer bedrijven, en stijgende lonen, waardoor onze inkomsten sowieso groeien.” Ook andere uitzendbedrijven zagen dezelfde kansen. Grote concurrenten als Manpower, Vedior en Kelly Services streken de afgelopen jaren in India neer en hebben er nu snel groeiende vestigingen.

Maar uitzenden zoals Randstad in Nederland doet, werkt in India niet. Directeur en oprichter van EmmayHR, Monisha Advani, vertelt op het kantoor in Mumbai dat die markt niet ontwikkeld is. Ten eerste speelt flexibiliteit – voor Nederlandse bedrijven een belangrijke reden om uitzendkrachten in te zetten – in India geen enkele rol: werknemers zijn er zo slecht beschermd dat bedrijven gemakkelijk van ze af komen. Bovendien willen Indiërs volgens Advani niet via een uitzendbureau werken. Ze vertelt dat in advertenties van mensen die een huwelijkspartner zoeken – in Indiase kranten beslaan die vele pagina’s – altijd staat dat de zoekende ‘een vaste baan heeft bij die en die bank’, of iets dergelijks. Advani: „Wanneer die zinnetjes uit contactadvertenties verdwijnen, komt er hier misschien een markt voor uitzendwerk”.

Daarom richt EmmayHR zich bijna alleen op werving en selectie, waarin het bedrijf een van de grootste is in India. Overigens betekent dat nog steeds slechts enkele miljoenen omzet per jaar, maar dat wordt wel snel meer. Want ondanks dat „we genoeg Indiërs maken om ons werk én dat van de rest van de wereld te doen”, zoals Advani zegt, zijn er steeds meer bedrijven die hulp willen bij het zoeken van de juiste mensen.

Paradoxaal genoeg wordt het vinden van geschikt personeel juist bemoeilijkt door het enorme aanbod, legt Advani uit. Werknemers willen vooral een voet tussen de deur krijgen bij een bedrijf, een baan op niveau is minder belangrijk. Dus reageren op een vacature voor secretaresse ook accountants, inkopers of potentiële topmanagers. „Slechts 1 procent van de mensen die reageren is geschikt”, zegt Advani.

Tot nu toe werkt EmmayHR vooral voor westerse bedrijven. Indiase bedrijven, en vooral die in traditionele sectoren, zien het werven van personeel niet als iets waarvoor je moet betalen, vertelt Advani. „Ze zeggen: voor de commissie die jullie vragen voor één nieuwe werknemer kan ik maanden iemand op mijn eigen HR-afdeling aannemen”. Wat ook klopt. Maar volgens Advani onderschatten ze daarmee de ervaring die haar bedrijf meebrengt. Sharad Gangal van Capita noemt dat wel als een van de redenen om EmmayHR in de arm te nemen. Omdat de sector van Capita – het uitvoeren van diensten voor westerse bedrijven, – vrij nieuw is en EmmayHR vanaf het begin ervaring heeft met het type mensen dat je daarvoor moet aannemen, kiest het bedrijf volgens hem betere kandidaten dan het zelf zou doen.

Overigens is Advani zelf ook een beetje huiverig voor het werken met Indiase klanten. Want soms betalen ze gewoon niet, zegt ze. „Dan heb je na veel zoeken een kandidaat gevonden, zegt de personeelschef: ‘Hé, maar die ken ik al. Dat is de neef van de broer van mijn fysiotherapeut. Dus daar ga ik niet voor betalen’.”

Sinds de overname door Randstad is EmmayHR explosief gegroeid. Het aantal locaties breidde uit en het aantal werknemers verdrievoudigde ruim. Ook deed Randstad vorig jaar nog een overname in India: het bedrijf Team4U, dat vooral werknemersadministratie doet. Op deze manier denkt Randstad een van de grootste werving- en selectiebedrijven in India te kunnen zijn wanneer de markt wél substantieel wordt. Want hoewel hij zich niet aan concrete voorspellingen wil wagen, gaat Van de Kraats er vanuit dat het land over tien jaar een „relevant deel” van de omzet van Randstad zal leveren.