Veel bedrog en een echte fatale vrouw

The Killers Criterion ****- Film ***** Extra’s Waarom zou een man in het donker op zijn moordenaar liggen wachten? Dat is ongeveer de vraag die schrijver Ernest Hemingway (1899-1961) zich stelde in zijn korte verhaal The Killers dat in 1946 als op en top film noir verfilmd werd door regisseur Robert Siodmak. De film heeft alles wat je van het genre verwacht: inktzwarte nachten, slagschaduwen van hier tot het einde van de straat, een fatale vrouw (de 23-jarige Ava Gardner) en een verhaal van bedrog, dubbelbedrog en de bedrieger bedrogen.

dvd

The Killers Universal

*****- Film

----- Extra’s

The Killers Criterion

****- Film

***** Extra’s

Waarom zou een man in het donker op zijn moordenaar liggen wachten? Dat is ongeveer de vraag die schrijver Ernest Hemingway (1899-1961) zich stelde in zijn korte verhaal The Killers dat in 1946 als op en top film noir verfilmd werd door regisseur Robert Siodmak. De film heeft alles wat je van het genre verwacht: inktzwarte nachten, slagschaduwen van hier tot het einde van de straat, een fatale vrouw (de 23-jarige Ava Gardner) en een verhaal van bedrog, dubbelbedrog en de bedrieger bedrogen.

The Killers werd op de een of andere manier niet zo bekend als Siodmaks andere proeven in het genre: Phantom Lady (1944) en Dark Mirror (1946), maar was destijds een enorme hit. Nu wordt hij zonder extra’s op dvd heruitgebracht door Universal, evenals een aantal vergelijkbare klassiekers uit dezelfde periode als The Blue Dahlia, The Glass Key en Out of the Past.

Het Amerikaanse publiek was er na WWII helemaal klaar voor: de oorlog was misschien gewonnen, maar het mensbeeld was somber. The Killers vlecht een aantal verhaallijnen door elkaar: dat van een obsessieve verzekeringsagent die zich heeft vastgebeten in de moord op The Swede (het filmdebuut van de 32-jarige Burt Lancaster) inclusief reconstructie van het getroebleerde verleden van deze ex-bokser en dat van de overval op een hoedenfabriek. En natuurlijk kennen beide geschiedenissen dezelfde hoofdrolspelers, die na een kat- en muisspel met de toeschouwer via vele flashbacks en andere verteltrucjes allemaal ontmaskerd worden. Op http://www.filmsite.org/killers.html worden de 11(!) flashbacks uit de film nog even netjes op een rijtje gezet, met een tijdslijn ernaast die duidelijk maakt hoe vernuftig we precies in de war worden gebracht.

De film zou oorspronkelijk geregisseerd worden door een piepjonge Don Siegel (de latere Dirty Harry-regisseur, en met ex-president van de VS Ronald Reagan als gangster in zijn laatste filmrol). Die maakte in de jaren zestig wel een televisieremake met een schandaaltje. Want uiteindelijk werd deze film, die te boek moest staan als de eerste tv-film, geweigerd omdat hij te gewelddadig zou zijn. Op de Amerikaanse Criterion-uitgave van The Killers is hij als extraatje en interessant vergelijkingsmateriaal opgenomen. Voor filmvorsers is het fijn om te weten dat zelfs de vermaarde kunstzinnige Russische filmer Andrei Tarkovski (Stalker, Nostalghia) ooit onder de indruk van Siodmaks film is geraakt.

Als student aan de Moskouse filmacademie maakte hij er in 1958 met een aantal studiegenoten een ‘remake’ van: Ubiytsy. De creditlijst vermeldt de cineast zelfs in een bijrolletjes als ‘2nd customer’. Het is tekenend voor de filmliefde van het Amerikaanse Criterion-label dat ze zelfs dat filmpje uit de archieven hebben weten te plukken.