De ballon van Boris

Daar gaan we weer. De eeuwige vraag in het steeds verder versplinterende Nederlandse politieke landschap dook dit weekend weer eens op: Is het geen tijd voor een herschikking in het politieke krachtenveld?

Het past bij het continu nadenken over ‘Nederland driestromenland’, met een christelijke, een socialistische en een liberale stroming. De uitslag van de laatste verkiezingen laat echter een heel andere trend zien, waarbij de uitersten (Wilders, ChristenUnie en de SP) groeien ten opzichte van de grote middenpartijen.

Nadenken over een herschikking is van alle tijden. In 1994 met de komst van Paars droomden de D66’ers van destijds ook al van een herschikking van het krachtenveld. En vlak voor de laatste verkiezingen leek ineens een vergaande linkse samenwerking nabij tussen SP, GroenLinks en PvdA.

Op zich lijkt een samenvoeging van bestaande partijen kansrijker dan het starten van een nieuwe beweging. Immers, de politici hebben al een machtsbasis in zowel hun partijen als in Den Haag. Bij elke verkiezing duikt weer een lijst met nieuwe partijtjes op de kieslijsten op. Heel af en toe breekt er eentje door (zoals de LPF) om vervolgens in rap tempo weer te verdwijnen. Alleen D66 lijkt een blijvertje.

Afgelopen zaterdag in de Volkskrant brak oud-D66-leider Boris Dittrich een lans voor de fictieve Sociale Vrijheids Partij (SVP), een samenraapsel van D66, GroenLinks, wat ‘rechtse’ PvdA’ers en wat ‘linkse’ VVD’ers. Dittrich voerde naar eigen zeggen in 2005 al gesprekken met onder anderen VVD’er Mark Rutte.

Onzin, zegt een woordvoerder van Rutte. „Mark heeft vanaf het eerste moment gezegd dat hij het niks vond.” Toen Dittrich er aan het eind van een diner voor twee in 2005 tijdens het toetje ineens over begon, was Rutte snel klaar: „Wat een onzin, de VVD is een liberale partij.” (EK)