Brisk

Een blokfluit blijft meestal gewoon maar een blokfluit. Dat kan een nadeel zijn, zeker als je niet zp erg van blokfluiten houdt, maar ook een voordeel, zo blijkt op de cd die het onlangs twintig-jarige blokfluitkwartet Brisk uitbracht.

Door de kale klank van het instrument kreeg veel van de muziek die voor Brisk speciaal werd gecomponeerd namelijk iets kernachtigs: ritme, beweging, harmonie, in hun meest uitgepuurde vorm.

Een charmant voorbeeld is Ron Fords Sequentia (1996) – groeiende motiefjes, links en rechts, in een kristalhelder proces. Of het derde deel van Willem Wander van Nieuwkerks Quartet (1991), met een speelse stapeling van ritmes en patroontjes. Om het kwartet soms eens heel anders te laten klinken, laat Van Nieuwkerk de musici nu en dan door hun fluiten zingen.

Huba de Graaff haalt er zelfs gesamplede kikkers bij in het grappige The Brisk Frog Project.

In Michiel Mensinghs Oh, I’m Sorry, Did I BREAK Your Concentration? (2006) voorziet het kwartet, op hoge fluitjes, als een soort synthesizer het pianospel van gastmuzikante Tomoko Mukaiyama van vervreemdende boventonen. Wonderlijk.

En dan zijn er nóg twaalf unieke composities op deze cd waar je zelfs als niet-blokfluitfan wel vrolijk van moet worden.

Jochem Valkenburg

Brisk Recorder Quartet: Vintage Brisk. (GLO 5220)