Aaf & Paulien willen nu heel vaak naar Paal

Voor de meeste mensen is het Zeeuws-Vlaamse dorpje Paal een eind rijden, weten Aaf Brandt Corstius en Paulien Cornelisse, maar dan hebben ze ook wat

Aaf en Paulien zijn net uit de Berlingo gestapt en staan op een dijkje bij het dorp Paal in Zeeuws-Vlaanderen. Ze zien iets wat behoorlijk op een kerncentrale lijkt.

Paulien: „Is dat Borssele?”

Aaf: „Weet ik niet. Ik weet niet zoveel van kerncentrales.”

Paulien: „Maar Borssele klinkt wel Zeeuws-Vlaams, toch?”

Aaf: „Ja, heel erg.”

Om met een anekdote over een kerncentrale te beginnen, is eigenlijk niet eerlijk tegenover restaurant Kint & Co in Paal. Want we zouden niet willen dat mensen ook maar enigszins een associatie krijgen met grote, paddestoelvormige rookpluimen, groen uitgeslagen mensen of andere nare dingen. Kint & Co is namelijk een fantastisch, heerlijk en mooi restaurant, dat bovendien in een uitermate goeiïg dorpje ligt: Paal. Later op de avond leerden we dat de kerncentrale wel echt een kerncentrale is, maar niet Borssele. Hij ligt in België, dus niet ons pakkie-an.

Even terug naar Paal zelf. Een klein dorp, vlak aan zee. Sommige mensen hebben kippen in de tuin. Je kunt er ook zwemmen, want de Paal-bewoners hebben een klein stukje van de zee afgezet met touwen en boeien. Goed opletten als je daar in het water zwemt, want je zwemt in de Westerschelde, vlakbij het brakwater-getijengebied dat ‘Het verdronken land van Saeftinghe heet. Niet zomaar water, dus’.

De eigenaars van Kint & Co, het echtpaar Riet Kint en Jan Cees Tans, vonden dit zo’n bijzonder gebied dat ze hun restaurant in Amsterdam van de hand deden (ze hadden daar eerst restaurant Zuid Zeeland, dat kennelijk met vooruitziende blik zo genoemd was, en daarna Kint & Co, de Amsterdamse versie) en in Zeeuws-Vlaanderen begonnen.

De taakverdeling is als volgt: Riet kookt ontzettend lekker, en Jan Cees bedient ontzettend goed. En het interieur doet ontzettend leuk mee (rode en blauwe muren, mooie aardewerken schalen aan de muur, houten vloer). Oké, we hadden net twee uur lang door Antwerpse probleemwijken genavigeerd om er te komen, maar nu we er waren, waren we meteen extatisch van vreugde. En het hield maar aan. Kwam er bijvoorbeeld een amuse. Iets met ossenstaart en verse tuinboontjes.

Paulien: „Maar... maar... dit is verdomme verrukkelijk!”

Aaf: „En dit is nog maar de amuuuuuse!”

Daarna volgde het ene na het andere heerlijke gerecht: iets met stokvis, coquilles, een halve kip, en een visbord. We kregen het gevoel dat we alles hadden kunnen bestellen, en dat het dan ook lekker was geweest. Riet, Riet, is dat een pollepel of is dat een toverstafje?

En dan nog iets. Jan Cees zou een hoog aangeschreven academie voor gastheren kunnen beginnen. Maar dat doet hij niet, dus wij zullen hier zijn methode uitleggen. Een goede gastheer is: 1) ter zake kundig 2) toch ontzettend ontspannen 3) intelligent 4) niet pretentieus 5) grappig, maar 6) toch niet opdringerig.

We zaten vol, maar op één been kun je niet lopen, dus we namen nog een toetje. Aaf nam een chocoladeding genaamd ‘moelleux’, Paulien nam een panna cotta „als een opgesteven tiet”, aldus Paulien zelf (wees niet bang, Kint & Co is niet zo’n restaurant met een lollige menukaart).

Toen waren we klaar met eten en moesten we naar huis. Riet kwam nog even uit haar keuken en gaf ons een hand. Jan Cees legde uit hoe je weg moest komen uit Paal. Maar dat wilden we helemaal niet.

Paulien: „Ik wou dat ze familie van ons waren.”

Aaf: „En dat we dan langs kwamen, en dat ze dan lekkere dingen gingen klaarmaken.”

Restaurant Kint & Co, Havenstraat 9-11, Paal. Tel: 0114 - 635 642. www.restaurant-kint-en-co.nl